Ισχιαλγία

Ισχιαλγία: Αιτίες, Συμπτώματα και Σύγχρονη Αντιμετώπιση

Η Ισχιαλγία είναι μία από τις συχνότερες αιτίες πόνου στο πόδι και προκαλείται συνήθως από πίεση ή ερεθισμό του ισχιακού νεύρου, συχνά λόγω οσφυϊκής δισκοκήλης ή εκφυλιστικών αλλοιώσεων της σπονδυλικής στήλης. Ο πόνος ξεκινά από τη μέση ή τον γλουτό και ακτινοβολεί κατά μήκος του ποδιού, επηρεάζοντας την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής.

Η έγκαιρη διάγνωση από εξειδικευμένο νευροχειρουργό είναι σημαντική για την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας και την αποφυγή επιπλοκών. Στο άρθρο που ακολουθεί παρουσιάζονται συνοπτικά τα αίτια, τα συμπτώματα, η διάγνωση και οι σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές για την ισχιαλγία.

Τι είναι η Ισχιαλγία;

H Ισχιαλγία είναι ο πόνος που ακτινοβολεί στο πόδι και προκαλείται από την συμπίεση ή τον ερεθισμό του Ισχιακού νεύρου. Συνήθως οφείλεται στην πίεση μιας οσφυϊκής νευρικής ρίζας από μια κήλη δίσκου, τα οστεόφυτα ή τις υπερτροφικές αρθρώσεις της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ο πόνος ακτινοβολεί κατά μήκος του Ισχιακού νεύρου. Αντανακλάει από τον γλουτό και το πίσω μέρος του μηρού, μέχρι τη γάμπα, το πέλμα ή και τα δάχτυλα του ποδιού. Η Ισχιαλγία στα αγγλικά ονομάζεται sciatica.

Πολύ συχνά η Ισχιαλγία συνυπάρχει με Οσφυαλγία και τότε ονομάζεται Οσφυοϊσχιαλγία. Οσφυαλγία είναι ο πόνος στην οσφυϊκή περιοχή, χαμηλά στην μέση (οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης). Η Οσφυοϊσχιαλγία είναι ιατρικός όρος που αναφέρεται στον πόνο που ξεκινάει από την μέση και επεκτείνεται κατά μήκος του ισχιακού νεύρου, συνήθως στο ένα πόδι.

Η Οσφυαλγία και η Ισχιαλγία δεν είναι παθήσεις, αλλά συμπτώματα. Σε αυτό το άρθρο γίνεται λόγος για την Ισχιαλγία που προκαλείται κυρίως από τις διαταραχές της σπονδυλικής στήλης.

Διαβάστε ακόμα:

Τι είναι η οσφυαλγία και ποια είναι τα είδη της;

Ποιες είναι οι αιτίες για την Ισχιαλγία;

Ο πόνος στο πόδι μπορεί να προκληθεί από διάφορες αιτίες που ερεθίζουν το ισχιακό νεύρο.

Η Ισχιαλγία συνήθως προκαλείται από βλάβη που εντοπίζεται στην σπονδυλική στήλη και ερεθίζει κάποια από τις οσφυϊκές νευρικές ρίζες (νωτιαία νεύρα) που σχηματίζουν το ισχιακό νεύρο. Ονομάζεται Κεντρική Ισχιαλγία (proximal sciatica).

Όταν η αιτία βρίσκεται εκτός της σπονδυλικής στήλης, η Ισχιαλγία ονομάζεται Περιφερική Ισχιαλγία (peripheral Sciatica). Μπορεί να εντοπίζεται κατά μήκος της πορείας του νεύρου και μπορεί να ερεθίζει το ίδιο το ισχιακό νεύρο στην πύελο, το γλουτό, το μηρό, το γόνατο ή την κνήμη.

Οι κυριότερες αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν Ισχιαλγία (πόνο στο πόδι) είναι:

• Η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου (δισκοκήλη). Είναι η πιο συχνή αιτία της Ισχιαλγίας. Παρουσιάζεται όταν μια οσφυϊκή δισκοκήλη προβάλει και πιέζει μία οσφυϊκή νευρική ρίζα.
• Η Σπονδυλική Στένωση. Οφείλεται στην Εκφυλιστική Νόσο της Σπονδυλικής Στήλης όπου λόγω ηλικίας παρουσιάζεται φθορά των μεσοσπονδυλίων δίσκων και των αρθρώσεων και προκαλείται πίεση στα οσφυϊκά νεύρα.
• Η Σπονδυλολίσθηση. Είναι μια κατάσταση στην οποία ένας σπόνδυλος ολισθαίνει (γλιστράει) πάνω στον άλλο σπόνδυλο.
• Το σύνδρομο απιοειδούς μυός (piriformis syndrome). Συμβαίνει όταν ο απιοειδής μυς, που βρίσκεται στην περιοχή του γλουτού, πιέζει το ισχιακό νεύρο προκαλώντας Ισχιαλγία. Παρουσιάζεται μετά από υπερκόπωση ή από κακή στάση του σώματος.
• Οι τραυματισμοί. Οι τραυματισμοί στην μέση, τα κατάγματα της λεκάνης, το Κάταγμα Σπονδυλικής Στήλης κτλ. μπορούν να προκαλέσουν πίεση στο ισχιακό νεύρο.
• Σπάνιες παθήσεις. Νεοπλασίες, φλεγμονές, λοιμώξεις, θρομβώσεις αγγείων, κτλ. Είναι πιο σπάνιες αιτίες που μπορούν να επηρεάσουν το ισχιακό νεύρο.
• Η Εγκυμοσύνη. Η αύξηση του σωματικού βάρους και οι ορμονικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, προκαλούν αλλαγές στους μύες και τους συνδέσμους αυξάνοντας τον κίνδυνο για Ισχιαλγία.

 

Διαβάστε ακόμα:

Οσφυϊκή Δισκοκήλη

Ποια είναι τα συμπτώματα της Οσφυαλγίας Ισχιαλγίας;

Τα συμπτώματα της Ισχιαλγίας διαφέρουν σε κάθε ασθενή και μπορούν να επιβαρύνουν σημαντικά την ποιότητα της ζωής του. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της ισχιαλγίας περιλαμβάνουν:

1. Πόνος στο πόδι. Είναι το κυριότερο σύμπτωμα. Ο πόνος ξεκινάει από την μέση ή τον γλουτό και ακτινοβολεί κατά μήκος του ποδιού, μέχρι τα δάχτυλα. Μπορεί να είναι ήπιος που προκαλεί μικρή δυσφορία ή πολύ έντονος, οξύς, διαξιφιστικός, σαν “κάψιμο”, που σε ορισμένες περιπτώσεις περιορίζει την κίνηση.

2. Αισθητικές διαταραχές: μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή τσιμπήματα. Μπορεί να παρουσιαστούν στην περιοχή όπου προηγουμένους υπήρχε ο πόνος στο πόδι, κατά μήκος του ισχιακού νεύρου, την γάμπα, το πέλμα και δάχτυλα. Μπορεί να συνυπάρχει και απώλεια της αισθητικότητας.

3. Μυϊκή αδυναμία. Η μυϊκή αδυναμία στο πόδι ή στο πέλμα παρουσιάζεται σε βαριές περιπτώσεις και είναι ένα σοβαρό σύμπτωμα που χρειάζεται προσοχή. Παρουσιάζεται δυσκολία στην ανύψωση του ποδιού και στο περπάτημα.

4. Διαταραχή του ελέγχου της ουροδόχου κύστης και του εντέρου. Παρουσιάζεται σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις. Ο ασθενής παρουσιάζει δυσκολία στον έλεγχο της ουροδόχου κύστης και του εντέρου (ακράτεια ούρων ή κοπράνων) με μούδιασμα στην περιοχή γύρω από τα γεννητικά όργανα. Αποτελεί επείγουσα κατάσταση που χρειάζεται άμεση χειρουργική αντιμετώπιση.

5. Επιδείνωση του πόνου με ορισμένες κινήσεις. Mπορεί να επιδεινώνεται με το περπάτημα, στην καθιστή θέση για πολλή ώρα, στον βήχα, στο φτέρνισμα κτλ.

Ο πόνος στο πόδι.

Ο πόνος στο πόδι στην Ισχιαλγία μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε κατά μήκος της πορείας του ισχιακού νεύρου. Συνήθως ξεκινάει από τη μέση ή τον γλουτό και κατεβαίνει προς το πόδι. Από τον μηρό μπορεί να συνεχίζει μέχρι την πίσω επιφάνεια του γόνατος και την γάμπα, ή να φτάσει ακόμη πιο κάτω, μέχρι το πέλμα, τον αστράγαλο και τα δάκτυλα του ποδιού.

Η ένταση του πόνου μπορεί να ποικίλλει. Μπορεί να είναι ένας ήπιος πόνος που προκαλεί μικρή δυσφορία ή ένας οξύς, καυστικός, πολύ έντονος πόνος που σε ορισμένες περιπτώσεις περιορίζει την κίνηση. Μερικές φορές οι ασθενείς τον περιγράφουν σαν μια αίσθηση ηλεκτρισμού ή σαν κάψιμο.

Η Ισχιαλγία συνήθως επηρεάζει μόνο τη μια πλευρά του σώματος, δηλαδή μόνο το ένα πόδι. Επιδεινώνεται με το περπάτημα, στην καθιστή θέση για πολύ ώρα, στον έντονο βήχα, το φτέρνισμα, στην κάμψη ή ανύψωση των ποδιών προς τα πάνω ή στην υπτία θέση.

Ποιες είναι οι επιπλοκές της ισχιαλγίας;

Εάν η υποκείμενη αιτία που προκαλεί την Ισχιαλγία δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να προκληθεί σημαντική βλάβη στις νευρικές ρίζες ή το ισχιακό νεύρο και να προκύψουν σοβαρές επιπλοκές.

Οι πιθανές επιπλοκές της Ισχιαλγίας περιλαμβάνουν:

1. Επιδείνωση του πόνου. Εάν η ισχιαλγία δεν αντιμετωπιστεί, σταδιακά και με την πάροδο του χρόνου μπορεί να επιδεινωθεί και να προκαλέσει πιο έντονο και επίμονο πόνο.

2. Αισθητικές διαταραχές. Η παρατεταμένη συμπίεση του νεύρου μπορεί να προκαλέσει επιδείνωση στο μούδιασμα και το μυρμήγκιασμα στο προσβεβλημένο πόδι. Ακόμα περισσότερο, μπορεί να προκαλέσει απώλεια της αισθητικότητας ή και παραισθησίες με αίσθημα καύσου (καυσαλγία) ή τσιμπήματα.

3. Μυϊκή αδυναμία. Η μεγαλύτερη συμπίεση του νεύρου μπορεί να προκαλέσει μυϊκή αδυναμία (απώλεια μυϊκής ισχύος) στο προσβεβλημένο πόδι, όπως είναι η «πτώση άκρου ποδός» (drop foot). Είναι η αδυναμία της ανύψωσης του άκρου του ποδιού, με αποτέλεσμα το πόδι να “πέφτει” και να σύρεται στο έδαφος κατά το περπάτημα.

4. Δυσκολία στο περπάτημα. Οφείλεται στον πόνο, στην μυϊκή αδυναμία αλλά και στις αισθητικές διαταραχές.

5. Απώλεια ελέγχου του εντέρου ή της ουροδόχου κύστης. Συμβαίνει σε σπάνιες περιπτώσεις, πχ. όταν μια Οσφυϊκή Δισκοκήλη πιέζει τα νεύρα που ελέγχουν την ουροδόχο κύστη και το έντερο. Προκαλείται η Ιππουριδική Συνδρομή που παρουσιάζεται κυρίως με την απώλεια της λειτουργίας της ουροδόχου κύστης ή και του εντέρου (ακράτεια ή δυσκοιλιότητα).

6. Μόνιμη νευρολογική βλάβη. Η παρατεταμένη συμπίεση των νεύρων της οσφυϊκής μοίρας χωρίς αντιμετώπιση, μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη και τελικά μη αναστρέψιμη βλάβη του ισχιακού νεύρου. Μπορεί δηλαδή να προκληθεί μόνιμο μούδιασμα ή μόνιμη καυσαλγία, χρόνιο πόνο ή μόνιμη μυϊκή αδυναμία με ατροφία (απώλεια της μυϊκής μάζας) στο πάσχον πόδι.

Η Ιππουριδική Συνδρομή.

Η Ιππουριδική Συνδρομή ή Συνδρομο Ιππουρίδας, παρουσιάζεται όταν πιέζονται οι νευρικές ρίζες μέσα στο σπονδυλικό σωλήνα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Στα αγγλικά ονομάζεται Cauda Equina Syndrome.

Συμβαίνει σε σπάνιες περιπτώσεις και η κυριότερη αιτία είναι η κήλη δίσκου. Η Οσφυϊκή Δισκοκήλη πιέζει και επηρεάζει τις νευρικές ρίζες που ελέγχουν την ουροδόχο κύστη και το έντερο μέσα στο σπονδυλικό σωλήνα.

Στο Σύνδρομο Ιππουρίδας παρουσιάζεται μούδιασμα στην περιγεννητική περιοχή (αισθητική κατανομή τύπου «σέλας»). Συνυπάρχουν διαταραχές της ούρησης, της αφόδευσης (επίσχεση ή ακράτεια) και της στύσης στους άντρες.

Αποτελεί μία επείγουσα ιατρική κατάσταση και χρειάζεται άμεση διάγνωση και νευροχειρουργική αντιμετώπιση, για την αποφυγή της μόνιμης νευρολογικής βλάβης.

Διαβάστε ακόμα:

Ιππουριδική Συνδρομή

Με ποιες εξετάσεις γίνεται η διάγνωση της ισχιαλγίας;

Η διάγνωση της Ισχιαλγίας γίνεται συνήθως με την λεπτομερή κλινική εξέταση και το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς. Διενεργούνται διάφορες δοκιμασίες ή τεστ που μπορούν να καθορίσουν την αιτία του πόνου. Οι ακτινολογικές εξετάσεις και το ηλεκτρομυογράφημα είναι απαραίτητες σε ορισμένες περιπτώσεις.

Το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς.

Εξετάζεται το ιατρικό ιστορικό για τα συμπτώματα που παρουσιάζονται, την έναρξή τους και την διάρκεια τους.

Η κλινική εξέταση.

Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει τον έλεγχο της αισθητικότητας, της μυϊκής δύναμης, των τενόντιων αντανακλαστικών, της κινητικότητας στα κάτω άκρα, καθώς και την διενέργεια διάφορων δοκιμασιών ή τεστ. Μπορούν να βοηθήσουν τον γιατρό να προσδιορίσει την αιτία και εάν υπάρχουν άλλοι παράγοντες που προκαλούν την Ισχιαλγία.

Ο έλεγχος της αισθητικότητας και της μυϊκής δύναμης.

Η κατανομή του πόνου, των αισθητικών διαταραχών και της μυϊκής αδυναμίας σε συγκεκριμένες ομάδες μυών στο πόδι, μπορεί να υποδείξει ποια νευρική ρίζα πάσχει.

Το περπάτημα.

Η Ισχιαλγία πολύ συχνά προκαλεί εμφανείς αλλαγές στο περπάτημα. Όταν η Ισχιαλγία προκαλείται από μια κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου, οι ασθενείς συνήθως βαδίζουν αργά και προσεχτικά. Κρατάνε το πόδι που πάσχει σε κάμψη και πατάνε με προσοχή στο έδαφος.

Ελέγχεται επίσης η ισορροπία, η στάση στις μύτες και στις φτέρνες των ποδιών, η έγερση από καθιστή θέση κτλ.

Οι Κλινικές δοκιμασίες (Tests).

Η Δοκιμασία ανύψωσης του ποδιού (Σημείο “Lasègue”).

Το σημείο “Lasègue” ονομάζεται επίσης “δοκιμασία ανύψωσης ευθειασμένου ποδιού” (straight leg raising test). Χρησιμοποιείται για την διάγνωση της οσφυοϊσχιαλγίας που προκαλείται από μια κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου που πιέζει νωτιαία ρίζα.

Στην δοκιμασία αυτή, ο ασθενής βρίσκεται σε υπτία θέση (ανάσκελα) με τα πόδια τεντωμένα. Ο ιατρός ανυψώνει αργά το τεντωμένο κάτω άκρο (πόδι) του ασθενούς.

Η δοκιμασία είναι θετική όταν εκλύεται ο πόνος της ισχιαλγίας κατά μήκος του μηρού, της γάμπας ή ακόμα και του ποδιού, σε γωνία 35-75 μοίρες.

Η ανάστροφη δοκιμασία “Lasègue”.

Η ανάστροφη δοκιμασία “Lasègue”, ή το ανάστροφο σημείο “Lasègue” (reverse straight leg raising test), διενεργείται για να αξιολογηθεί ο ερεθισμός στις ανώτερες Ο3 και Ο4 οσφυϊκές νευρικές ρίζες.

Διενεργείται με τον ασθενή σε πρηνή (μπρούμυτα) θέση. Ο ιατρός κρατάει τον μηρό με το ένα χέρι και το γόνατο σε κάμψη (ή σε έκταση) με το άλλο χέρι. Ανυψώνει παθητικά το πόδι του ασθενούς προς τα πάνω.

Η δοκιμασία είναι θετική όταν εκλύεται πόνος στο πρόσθιο τμήμα του μηρού, στην οσφυϊκή περιοχή ή στην βουβωνική χώρα.

Οι ακτινολογικές εξετάσεις.

1. Οι Ακτινογραφίες. Η ακτινογραφία δεν συνιστάται επειδή οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι και οι νευρικές ρίζες δεν μπορούν να απεικονιστούν με τις ακτίνες Χ. Μπορεί όμως να χρειαστούν σε ορισμένες περιπτώσεις, κυρίως για να αποκλειστούν άλλες παθήσεις.

2. Η Μαγνητική Τομογραφία. Απεικονίζει με μεγάλη λεπτομέρεια τον νωτιαίο μυελό, τις οσφυϊκές νευρικές ρίζες, τους μύες και τις ανατομικές δομές της περιοχής. Μπορεί να αναδείξει την κήλη του μεσοσπονδύλιου δίσκου, την σπονδυλική στένωση, την σπονδυλολίσθηση και άλλες βλάβες.

Είναι η εξέταση εκλογής για τον ασθενής με ισχιαλγία και ειδικά όταν παρουσιάζονται νευρολογικά συμπτώματα όπως αδυναμία, πάρεση, ριζοπάθεια, συνδρόμο ιππουρίδας, κ.τ.λ. Είναι μια αξιόπιστη και ακριβής μέθοδος απεικόνισης της Οσφυϊκής Μοίρας της Σπονδυλικής Στήλης. Επιβεβαιώνει την κλινική υποψία για πίεση στην ρίζα, ή στις ρίζες, και το ακριβές επίπεδο της βλάβης, ενώ θέτει με ασφάλεια την σωστή διάγνωση.

3. Η Αξονική Τομογραφία. Μπορεί επίσης να αναδείξει την κήλη του οσφυϊκού δίσκου, με μικρότερη ομως ευκρίνεια συγκριτικά με την μαγνητική τομογραφία. Επίσης, η αξονική τομογραφία έχει υψηλότερη δόση ακτινοβολίας.

Ο Νευροφυσιολογικός Έλεγχος.

Το Ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ) βοηθάει στην αξιολόγηση της λειτουργίας των νεύρων και των μυών. Μετράει την ηλεκτρική αγωγιμότητα στα νεύρα και τις αντιδράσεις των μυών. Μπορεί να διακρίνει, να διαγνώσει και να προσδιορίσει το επίπεδο της βλάβης σε διάφορες παθήσεις: δισκοκήλη, ριζοπάθεια, περιφερική νευροπάθεια, παθήσεις των μυών, κτλ.

Διαβάστε ακόμα:

Η διάγνωση της Οσφυαλγίας και οι απαραίτητες εξετάσεις

Ποια είναι η αντιμετώπιση και θεραπεία της Ισχιαλγίας;

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η Ισχιαλγία συνήθως αντιμετωπίζεται συντηρητικά. Σε μερικές (λίγες) περιπτώσεις, που η ισχιαλγία συνοδεύεται από σοβαρά νευρολογικά συμπτώματα ή επιπλοκές, και όταν η συντηρητική θεραπεία δεν αποδίδει, προτείνεται η χειρουργική επέμβαση.

Η Συντηρητική αντιμετώπιση της Ισχιαλγίας.

Η αρχική αντιμετώπιση της Ισχιαλγίας γίνεται συνήθως με την συντηρητική θεραπεία. Στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων ισχιαλγίας, η συντηρητική αντιμετώπιση είναι αρκετή για την ύφεση των συμπτωμάτων. Περιλαμβάνει την ανάπαυση, την λήψη φαρμακευτικής αγωγής, την φυσικοθεραπεία, την τοπική έγχυση κορτικοστεροειδών καθώς και διάφορες εναλλακτικές θεραπείες.

Η ανάπαυση και η τροποποίηση των δραστηριοτήτων.

Η ανάπαυση συνιστάται μερικές φορές και μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα (1–2 ημέρες), σε πολύ έντονα συμπτώματα στην οξεία φάση που δεν ελέγχονται. Βοηθάει στην ύφεση του πόνου και πρέπει να γίνεται με μέτρο. Η πλήρης ακινησία στο κρεβάτι δεν προτείνεται, επειδή μπορεί να επιδεινώσει την ισχιαλγία.

Συνιστάται ο περιορισμός της έντονης δραστηριότητας που προκαλεί ισχιαλγία για 2 με 3 ημέρες, όπως είναι οι απότομες κινήσεις, η άρση βάρους, κτλ. Θα πρέπει όμως να συνεχίζεται η ήπια καθημερινή δραστηριότητα, πχ. περπάτημα σε επίπεδο έδαφος, ειδικά μετά τις πρώτες 24–48 ώρες. Η σταδιακή επάνοδος της κινητικότητας προκαλεί καλύτερη αιμάτωση στην μέση και στα νεύρα, ενώ βοηθάει και στην αποσυμπίεση του νεύρου.

Ακόμα, πρέπει να αποφεύγονται οι διάφορες στάσεις του σώματος όπως η πολύωρη καθιστική θέση, η στροφή και η κάμψη του κορμού κτλ., που επίσης προκαλούν και επιδεινώνουν τον πόνο της ισχιαλγίας.

Η φαρμακευτική αγωγή.

Διάφοροι τύποι φαρμάκων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την θεραπεία της Ισχιαλγίας. Στα φάρμακα αυτά περιλαμβάνονται τα απλά αναλγητικά, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, τα μυοχαλαρωτικά, κτλ.

• Απλά αναλγητικά. Φάρμακα όπως είναι η παρακεταμόλη που βοηθάει στην ανακούφιση από τον πόνο.
• Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Τα αντιφλεγμονώδη συνήθως αποτελούν την πρώτη επιλογή. Μειώνουν τον πόνο, το οίδημα και την φλεγμονή ανακουφίζοντας από τον πόνο.
• Μυοχαλαρωτικά. Χορηγούνται για τον μυϊκό σπασμό που επιδεινώνει την ισχιαλγία.
• Κορτικοστεροειδή.
• Οπιοειδή.
• Νευροπαθητικά φάρμακα. Φάρμακα όπως η γκαμπαπεντίνη ή η πρεγκαμπαλίνη, χορηγούνται σε περιπτώσεις χρόνιου νευροπαθητικού πόνου.

Η Φυσικοθεραπεία.

Η φυσικοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει με διάφορους τρόπους και ασκήσεις να μειωθεί η πίεση στο νεύρο και να υφεθεί ο πόνος της ισχιαλγίας. Μεταξύ των ασκήσεων περιλαμβάνονται οι διατατικές ασκήσεις (stretching) και οι δραστηριότητες χαμηλής έντασης, όπως είναι το περπάτημα και η κολύμβηση. Ο στόχος της φυσικοθεραπείας είναι η ενδυνάμωση των μυών της μέσης, η βελτίωση της στάσης του σώματος και η αποφόρτιση του ισχιακού νεύρου.

Στην συνέχεια, η φυσικοθεραπεία μπορεί να διδάξει μεθόδους πρόληψης για να αποτραπεί η επανεμφάνιση του πόνου. Η σωστή στάση του σώματος στην καθημερινή δραστηριότητα και η διατήρηση του φυσιολογικού σωματικού βάρους συμβάλουν στην πρόληψη ισχιαλγίας.

Οι ασκήσεις για την Ισχιαλγία.

Υπάρχουν διάφορες ασκήσεις που προτείνονται και μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση απο τον πόνο και στην βελτίωση της κινητικότητας. Το είδος της άσκησης είναι διαφορετικό σε κάθε ασθενή και προσαρμόζεται ανάλογα με τον τύπο της ισχιαλγίας. Γιαυτό, είναι σημαντικό ένας ειδικός με εμπειρία στην οσφυοισχιαλγία, ιατρός ή φυσιοθεραπευτής, να αξιολογεί την κατάσταση και να δίνει εξατομικευμένες οδηγίες.

Εφαρμόζονται ειδικές θεραπευτικές ασκήσεις που περιλαμβάνουν διατατικές ασκήσεις και γενικές ασκήσεις ενδυνάμωσης. Επίσης, προτείνεται η ελαφρά αερόβια δραστηριότητα όπως είναι το περπάτημα, το κολύμπι, κτλ. Βελτιώνουν την ροή του αίματος στην μέση και βοηθάνε στην ανάρρωση.

Ενέσεις στεροειδών.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η έγχυση κορτικοστεροειδούς (κορτιζόνη) ή άλλων φαρμάκων στην περιοχή γύρω από τη νευρική ρίζα που προκαλεί την Ισχιαλγία, μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της φλεγμονής και του πόνου.

Παρέχει βραχυπρόθεσμη ανακούφιση (συνήθως έως τρεις μήνες) και μπορεί να χορηγηθεί έως και τρεις φορές συνολικά σε ένα χρόνο. Είναι μια σχετικά εύκολη και ανεκτή διαδικασία. Γίνεται με τοπική αναισθησία και γιαυτό δεν προκαλεί καμία ιδιαίτερη ενόχληση.

Οι εναλλακτικές θεραπείες και εναλλακτική ιατρική.

Οι διάφορες εναλλακτικές μέθοδοι θεραπείας που χρησιμοποιούνται για την Ισχιαλγία γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς. Μπορούν να βοηθήσουν στον πόνο και προσφέρουν επιπλέον επιλογές εκτός από τις κλασικές ιατρικές θεραπείες ή τα φάρμακα.

Στις εναλλακτικές θεραπείες περιλαμβάνονται:

1. Ο βελονισμός. Στον βελονισμό τοποθετούνται πολύ λεπτές βελόνες σε συγκεκριμένα σημεία στο δέρμα. Υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν ότι ο βελονισμός βοηθάει στον πόνο, ενώ άλλοι ότι δεν προσφέρει κανένα όφελος.
2. Η θεραπεία με μαλάξεις-μασάζ. Βοηθάει στην χαλάρωση των μυών στην μέση και τα ισχία από τους μυϊκούς σπασμούς.
3. Γιόγκα.
4. Η διαδερμική ηλεκτρική νευρική διέγερση.

Η Χειρουργική Θεραπεία.

Η χειρουργική επέμβαση συστήνεται όταν η Ισχιαλγία προκαλεί συμπτώματα που υποδηλώνουν ότι συμβαίνει ή επίκειται σημαντική νευρολογική βλάβη. Σε αυτά περιλαμβάνονται η μυϊκή αδυναμία, η απώλεια του ελέγχου της ουροδόχου κύστης ή και του εντέρου, κτλ. Συστήνεται επίσης όταν ο πόνος είναι έντονος και περιορίζει την καθημερινή δραστηριότητα ή την εργασία, καθώς και όταν τα συμπτώματα δεν βελτιώνονται μετά από έξι έως οκτώ εβδομάδες συντηρητικής θεραπείας.

Οι κυριότερες χειρουργικές επεμβάσεις για την αντιμετώπιση της Ισχιαλγίας περιλαμβάνουν:

1. Οσφυϊκή Μικροδισκεκτομή. Στην επέμβαση αυτή αφαιρείται η κήλη του μεσοσπονδύλιου δίσκου που πιέζει το νεύρο.

2. Οσφυϊκή Πεταλεκτομή. Περιλαμβάνει την αφαίρεση τμήματος του πετάλου του σπονδύλου που προκαλεί την σπονδυλική στένωση και την πίεση στα νωτιαία νεύρα.

Ποια είναι η πρόγνωση για την Οσφυαλγία Ισχιαλγία.

Ο χρόνος της ανάρρωσης και η αποκατάσταση από την Ισχιαλγία εξαρτάται από πολλούς και διάφορους παράγοντες, όπως είναι η βαρύτητα των συμπτωμάτων, η αιτία, η θεραπεία και άλλα.

Η πρόγνωση για την Ισχιαλγία είναι γενικά καλή στις περισσότερες περιπτώσεις. Η πλειοψηφία των ασθενών ανακάμπτει πλήρως. Η Ισχιαλγία και τα συμπτώματα  υποχωρούν σε λιγότερο από 4 έως 6 εβδομάδες, χωρίς κάποια συγκεκριμένη θεραπεία και χωρίς μακροχρόνιες επιπλοκές.

Σε πολύ λίγες περιπτώσεις, όταν η Ισχιαλγία συνοδεύεται απο προοδευτικά νευρολογικά συμπτώματα όπως το μούδιασμα, το μυρμήγκιασμα ή την μυϊκή αδυναμία στα πόδια, η ανάρρωση του ασθενή μπορεί να διαρκέσει περισσότερο. Τα συμπτώματα αυτά προκύπτουν από την σοβαρή βλάβη των νευρικών ριζών του ισχιακού νεύρου. Εάν δεν αντιμετωπιστούν, η ισχιαλγία μπορεί να επανεμφανιστεί ή να γίνει μόνιμη.

Η υποτροπή της Ισχιαλγίας δεν είναι σπάνια και γιαυτό οι ασθενείς θα πρέπει να είναι προσεχτικοί στην καθημερινότητά τους. Ακόμα πιο σπάνια, η Ισχιαλγία μπορεί να γίνει μόνιμη με σημαντικές επιπλοκές όπως είναι το επίμονο μούδιασμα και η μυϊκή αδυναμία.

Παρολαυτά όμως, η ανάρρωση  είναι πολύ καλή στην πλειοψηφία των ασθενών που ακολουθούν την ενδεδειγμένη θεραπεία. Το χειρουργείο κρίνεται απαραίτητο σε σπάνιες περιπτώσεις. Λιγότερο από το 10% των ασθενών θα υποβληθεί τελικά σε χειρουργική επέμβαση.