Όγκος Εγκεφάλου

Συμπτώματα, Διάγνωση και Σύγχρονη Θεραπεία για τους Όγκους Εγκεφάλου

Ο όγκος εγκεφάλου είναι μια μάζα η οποία αποτελείται από μη φυσιολογικά κύτταρα μέσα στον εγκέφαλο ή στο κρανίο. Τα κύτταρα αυτά αναπτύσσονται και πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα παρουσιάζοντας χωροκατακτητική δράση μέσα στον εγκέφαλο, επηρεάζοντας τη φυσιολογική λειτουργία του.

Τι είναι ο Όγκος Εγκεφάλου

Ο όγκος εγκεφάλου είναι μια ανώμαλη μάζα ιστού που δημιουργείται όταν τα κύτταρα του εγκεφάλου ή των γύρω δομών αρχίζουν να αναπτύσσονται και να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα.

Η ανάπτυξη αυτή μπορεί να προκαλέσει πίεση σε περιοχές του εγκεφάλου και να επηρεάσει σημαντικές λειτουργίες του οργανισμού, όπως η κίνηση, η ομιλία και η μνήμη.

Ποια είναι τα αίτια για την εμφάνιση του Όγκου Εγκεφάλου;

Η εμφάνιση ενός όγκου εγκεφάλου μπορεί να οφείλεται σε διάφορες αιτίες ή παράγοντες που επηρεάζουν τη φυσιολογική λειτουργία των κυττάρων.

Κανονικά, τα κύτταρα του οργανισμού αναπτύσσονται και πολλαπλασιάζονται με ελεγχόμενο τρόπο, κάτω από τον έλεγχο των γονιδίων των χρωμοσωμάτων.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, όμως, μπορεί να εμφανιστούν γενετικές μεταλλάξεις ή ελαττώματα στα γονίδια. Αυτές οι μεταλλάξεις μπορεί να είναι κληρονομικές ή να προκληθούν από περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η έκθεση σε χημικές ουσίες (νιτρώδη, χλωροαιθένιο) ή σε ακτινοβολία.

Όταν τα γονίδια που ρυθμίζουν την ανάπτυξη των κυττάρων υποστούν μεταβολές, οι φυσικοί μηχανισμοί ελέγχου του οργανισμού διαταράσσονται. Έτσι, τα κύτταρα αρχίζουν να αναπτύσσονται και να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα, με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας ανώμαλης μάζας ιστού, δηλαδή ενός όγκου.

Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις ο ακριβής μηχανισμός που οδηγεί στην ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητός.

Ποια είναι τα είδη των Όγκων Εγκεφάλου;

Οι όγκοι εγκεφάλου χωρίζονται σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με τη φύση και την προέλευσή τους. Συνήθως διακρίνονται σε καλοήθεις και κακοήθεις, καθώς και σε πρωτοπαθείς και μεταστατικούς όγκους.

Καλοήθεις Όγκοι Εγκεφάλου

Οι καλοήθεις όγκοι αναπτύσσονται συνήθως με αργό ρυθμό και έχουν σαφή όρια σε σχέση με τον εγκεφαλικό ιστό, δηλαδή δεν διηθούν τον εγκέφαλο. Παρόλα αυτά, μπορούν να γίνουν επικίνδυνοι όταν αυξηθούν σημαντικά σε μέγεθος ή όταν εντοπίζονται σε μεγάλης νευρολογικής σημασίας περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν σημαντικές λειτουργίες του οργανισμού.

Κακοήθεις Όγκοι Εγκεφάλου

Οι κακοήθεις όγκοι χαρακτηρίζονται από ταχύτερη ανάπτυξη και συχνά διηθούν τον γύρω εγκεφαλικό ιστό. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν σαφή όρια και μπορούν να επηρεάσουν σοβαρά τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Πρωτοπαθείς Όγκοι Εγκεφάλου

Οι πρωτοπαθείς όγκοι προέρχονται από κύτταρα του ίδιου του εγκεφάλου ή από άλλους ιστούς που βρίσκονται μέσα στο κρανίο. Αυτοί οι όγκοι μπορεί να είναι είτε καλοήθεις είτε κακοήθεις.

Μεταστατικοί Όγκοι Εγκεφάλου

Οι μεταστατικοί όγκοι δημιουργούνται όταν καρκινικά κύτταρα από όγκους που βρίσκονται σε άλλα όργανα του σώματος μεταφέρονται στον εγκέφαλο μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Με την αιματογενή διασπορά μεταναστεύουν στον εγκέφαλο όπου εγκαθίστανται και πολλαπλασιάζονται, σχηματίζοντας νέες εστίες όγκων που ονομάζονται μεταστάσεις.

Συχνότεροι Πρωτοπαθείς Όγκοι Εγκεφάλου

Οι πρωτοπαθείς όγκοι εγκεφάλου είναι όγκοι που αναπτύσσονται από κύτταρα του ίδιου του εγκεφάλου ή από ιστούς που βρίσκονται μέσα στο κρανίο. Υπάρχουν περισσότεροι από 120 διαφορετικοί τύποι όγκων εγκεφάλου, οι οποίοι διαφέρουν ως προς την προέλευση, την επιθετικότητα και την ταχύτητα ανάπτυξης.

Οι πιο συχνοί τύποι πρωτοπαθών όγκων εγκεφάλου είναι τα γλοιώματα, ενώ υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί όγκοι που εμφανίζονται στον εγκέφαλο.

Γλοιώματα Εγκεφάλου

Τα γλοιώματα εγκεφάλου είναι από τους συχνότερους τύπους όγκων και προέρχονται από τα νευρογλοιακά κύτταρα (Εικόνα 1). Τα κύτταρα αυτά υποστηρίζουν και προστατεύουν τα νευρικά κύτταρα και συμβάλλουν στην σωστή λειτουργία του νευρικού συστήματος.

Τα νευρογλοιακά κύτταρα χωρίζονται σε τρεις βασικούς τύπους:

• Αστροκύτταρα
• Ολιγοδενδροκύτταρα
• Επενδυματικά κύτταρα

Από αυτά τα κύτταρα προκύπτουν οι βασικοί τύποι γλοιωμάτων που μπορεί να έχουν διαφορετικό βαθμό κακοήθειας και διαφορετικό ρυθμό ανάπτυξης και περιλαμβάνουν:

1. Πιλοκυτταρικό Αστροκύττωμα (Βαθμός Ι). Σπάνιος και συνήθως καλοήθης όγκος εγκεφάλου που εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες.
2. Αστροκύττωμα Χαμηλής Κακοήθειας (Βαθμός ΙΙ). Όγκος με σχετικά αργή ανάπτυξη και συνήθως καλή πρόγνωση.
3. Αναπλαστικό Αστροκύττωμα (Βαθμός ΙΙΙ). Κακοήθης όγκος που εμφανίζεται συχνότερα σε ενήλικες ηλικίας 30–50 ετών.
4. Πολύμορφο Γλοιοβλάστωμα (Βαθμός IV). Ο πιο συχνός και πιο επιθετικός πρωτοπαθής όγκος εγκεφάλου.
5. Ολιγοδενδρογλοίωμα. Όγκος που εμφανίζεται κυρίως σε ενήλικες. Όταν είναι πιο επιθετικός (Βαθμός ΙΙΙ) ονομάζεται αναπλαστικό ολιγοδενδρογλοίωμα.
6. Επενδύμωμα. Σπάνιος όγκος που μπορεί να εμφανιστεί στον εγκέφαλο ή στον νωτιαίο μυελό και παρουσιάζεται συχνότερα σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες.

Άλλοι Συχνοί Πρωτοπαθείς Όγκοι Εγκεφάλου

Εκτός από τα γλοιώματα, υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί τύποι πρωτοπαθών όγκων εγκεφάλου:

1. Μηνιγγίωμα. Το μηνιγγίωμα εγκεφάλου προέρχεται από τις μήνιγγες, τις μεμβράνες που περιβάλλουν τον εγκέφαλο. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι καλοήθης όγκος.
2. Ακουστικό Νευρίνωμα (Αιθουσαίο Schwannoma). Καλοήθης όγκος που αναπτύσσεται στο ακουστικό νεύρο και μπορεί να προκαλέσει προβλήματα ακοής ή ισορροπίας.
3. Αδένωμα Υπόφυσης. Το αδένωμα υπόφυσης είναι σχεδόν πάντα καλοήθης όγκος. Μπορεί να επηρεάσει την παραγωγή ορμονών και να προκαλέσει ορμονικές διαταραχές με επίδραση σε όλο το σώμα ή προβλήματα όρασης.
4. Κρανιοφαρυγγίωμα. Σπάνιος καλοήθης όγκος που εμφανίζεται κοντά στην υπόφυση και επεκτείνεται στην γύρω ανατομική περιοχή του εγκεφάλου. Παρουσιάζεται συχνότερα σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες.
5. Μυελοβλάστωμα. Όγκος που εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά και εντοπίζεται συνήθως στην παρεγκεφαλίδα. Λιγότερο συχνά εντοπίζεται σε νέους ενήλικες και πολύ σπάνια σε ηλικιωμένους.
6. Όγκοι της Επίφυσης. Όγκοι όπως το κωναριοκύττωμα και το κωναριοβλάστωμα, οι οποίοι αναπτύσσονται στην περιοχή του αδένα της επίφυσης (ή αλλιώς κωνάριο) και εμφανίζονται κυρίως σε παιδιά και νέους ενήλικες.

Τι συμπτώματα παρουσιάζει ένας Όγκος Εγκεφάλου;

Τα συμπτώματα ενός όγκου εγκεφάλου εξαρτώνται από το μέγεθος, τον ρυθμό ανάπτυξης και την την θέση του όγκου. Συχνά εμφανίζονται όταν ο όγκος ασκεί πίεση σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου ή σε νεύρα που ελέγχουν σημαντικές λειτουργίες του σώματος.

Τα συχνότερα συμπτώματα είναι:

• Πονοκέφαλος (κεφαλαλγία), συχνά έντονος και επίμονος.
• Ναυτία και έμετος, που μπορεί να συνοδεύουν τον πονοκέφαλο.
• Επιληπτικές κρίσεις, ακόμα και σε άτομα χωρίς ιστορικό επιληψίας.
• Διαταραχές λόγου, με δυσκολία στην ομιλία (δυσαρθρία) ή απώλεια ικανότητας λόγου (αφασία).
• Οπτικές διαταραχές, όπως διπλωπία, ημιανοψία ή θόλωση όρασης.
• Ακοή, μειωμένη ακοή ή εμβοές.
• Διαταραχές ισορροπίας και βάδισης, αστάθεια ή δυσκολία στο περπάτημα.
• Αλλαγές στη συμπεριφορά και την προσωπικότητα, όπως αλλαγές στη διάθεση, δυσκολία συγκέντρωσης ή σύγχυση.
• Διαταραχές μνήμης, με απώλεια μνήμης ή δυσκολία απομνημόνευσης.
• Αιμωδίες ή μυϊκή αδυναμία στα χέρια ή τα πόδια, αισθητικές διαταραχές ή ακόμη και παράλυση.

Σημαντική επισήμανση:

Τα συμπτώματα ενός όγκου εγκεφάλου μπορούν να εμφανιστούν και σε άλλες παθήσεις, γι’ αυτό η σωστή διάγνωση απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση από νευρολόγο ή νευροχειρουργό.

Πώς γίνεται η διάγνωση του Όγκου Εγκεφάλου

Η διάγνωση ενός όγκου εγκεφάλου βασίζεται σε απεικονιστικές εξετάσεις και, για την τελική επιβεβαίωση, στη βιοψία του όγκου. Η έγκαιρη και ακριβής διάγνωση είναι κρίσιμη για τον καθορισμό της κατάλληλης θεραπείας.

Μαγνητική Τομογραφία Εγκεφάλου (MRI)

Η μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου είναι η βασική εξέταση για την ανίχνευση των όγκων εγκεφάλου.

• Αναδεικνύει λεπτομερώς τη μάζα του όγκου και τη σχέση της με τις ανατομικές δομές του εγκεφάλου.
• Συνήθως ο όγκος προσλαμβάνει σκιαγραφικό μέσο, γεγονός που βοηθά στην καλύτερη αξιολόγηση.
• Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιείται μαγνητική φασματοσκοπία για περαιτέρω αξιολόγηση.

Παρόλο που η MRI παρέχει σε υψηλό ποσοστό ακριβή διάγνωση με υψηλής ακρίβειας εικόνα, η τελική διάγνωση γίνεται μόνο μετά από την βιοψία του όγκου.

Αξονική Τομογραφία Εγκεφάλου (CT)

Η αξονική τομογραφία εγκεφάλου αναδεικνύει επίσης τον όγκο και προσφέρει πληροφορίες για τη σχέση του με τις οστικές δομές του κρανίου. Είναι χρήσιμη σε επείγουσες καταστάσεις, καθώς γίνεται γρήγορα.

Η CT δεν αρκεί για την ακριβή διάγνωση και την λεπτομερή μελέτη της μάζας, αλλά αποτελεί πολύτιμο εργαλείο πρώτης εκτίμησης.

Βιοψία Όγκου Εγκεφάλου

Η βιοψία εγκεφάλου είναι η μοναδική μέθοδος για την ακριβή διάγνωση του τύπου και του βαθμού κακοήθειας του όγκου.

Γίνεται με την χειρουργική αφαίρεση ή με την στερεοτακτική βιοψία του όγκου εγκεφάλου. Στη στερεοτακτική βιοψία γίνεται στο χειρουργείο υπό γενική αναισθησία. Με μία ειδική βελόνα βιοψίας λαμβάνεται ένα μικρό δείγμα ιστού (1–2 χιλιοστά) από τον όγκο. Το δείγμα αποστέλλεται στο εργαστήριο για ιστολογική εξέταση, η οποία καθορίζει τον τύπο και τον βαθμό κακοήθειας.

Ποια είναι η Θεραπεία για τον Όγκο Εγκεφάλου

Η θεραπεία του όγκου εγκεφάλου εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως το είδος του όγκου (ιστολογική ταυτοποίηση του όγκου), το μέγεθος, τη θέση του στον εγκέφαλο, τον βαθμό κακοήθειας, καθώς και από την ηλικία, την γενική κατάσταση της υγείας και από την προτίμηση του ασθενούς. Για τον λόγο αυτό, η αντιμετώπιση σχεδιάζεται εξατομικευμένα για κάθε ασθενή.

Οι βασικές θεραπευτικές επιλογές για τους όγκους εγκεφάλου περιλαμβάνουν τη χειρουργική αφαίρεση του όγκου, την ακτινοθεραπεία και τη χημειοθεραπεία. Σε πολλές περιπτώσεις εφαρμόζεται συνδυασμός αυτών των μεθόδων, προκειμένου να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Ποια είναι η Χειρουργική Αντιμετώπιση για τον Όγκο Εγκεφάλου;

Η χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί συχνά την πρώτη και σημαντικότερη επιλογή θεραπείας για την αντιμετώπιση του όγκου εγκεφάλου. Στόχος της επέμβασης είναι η μέγιστη δυνατή και ασφαλής αφαίρεση του όγκου, με ταυτόχρονη προστασία των σημαντικών λειτουργιών του εγκεφάλου.

Στόχος της χειρουργικής θεραπείας

Η χειρουργική θεραπεία μπορεί να έχει περισσότερους από έναν στόχους. Σκοπός της χειρουργικής επέμβασης είναι η ολική αφαίρεση του όγκου, όταν αυτό είναι εφικτό χωρίς να προκληθούν νευρολογικές βλάβες. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν είναι δυνατή η ολική αφαίρεση, όπως στις που ο όγκος βρίσκεται κοντά σε ευαίσθητες δομές του εγκεφάλου και τότε πραγματοποιείται μερική (υφολική) αφαίρεση, ώστε να μειωθεί το μέγεθος του όγκου και η πίεση που ασκείται στον εγκέφαλο.

Σε άλλες περιπτώσεις η χειρουργική επέμβαση δεν είναι εφικτή, όταν ο όγκος βρίσκεται σε μεγάλης νευρολογικής σημασίας περιοχή του εγκεφάλου. Η αφαίρεση ενέχει τον κίνδυνο να προκαλέσει μόνιμη βλάβη στον φυσιολογικό εγκέφαλο. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να πραγματοποιηθεί βιοψία του όγκου, ώστε να ληφθεί δείγμα ιστού για την ακριβή ιστολογική διάγνωση.

Με την χειρουργική επέμβαση λαμβανεται δείγμα ιστού απο τον όγκο (βιοψία) για την ακριβή ιστολογική διάγνωση.

Πώς γίνεται η χειρουργική επέμβαση

Η συνήθης χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του όγκου εγκεφάλου είναι η κρανιοτομία, δηλαδή το άνοιγμα ενός μικρού τμήματος του κρανίου ώστε ο νευροχειρουργός να αποκτήσει πρόσβαση στον όγκο.

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης χρησιμοποιούνται σύγχρονες τεχνικές μικροχειρουργικής και εξειδικευμένος εξοπλισμός, όπως το χειρουργικό μικροσκόπιο, η νευροπλοήγηση και η διεγχειρητική νευροπαρακολούθηση, που βοηθούν στην ακριβέστερη και ασφαλέστερη αφαίρεση του όγκου. Συχνά οι επεμβάσεις αυτές είναι πολύωρες και μερικές φορές απαιτούνται ιδιαίτερα εξειδικευμένες προσπελάσεις όπως της βάσεως του κρανίου.

Υπάρχουν και άλλες νευροχειρουργικές τεχνικές όπως είναι οι ελάχιστα επεμβατικές, οι ενδοσκοπικές, κτλ.

Διαβάστε αναλυτικά:

Kρανιοτομία

Συμπληρωματική θεραπεία μετά το χειρουργείο

Μετά τη χειρουργική επέμβαση, η θεραπεία μπορεί να συμπληρωθεί με άλλες μεθόδους, όπως ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία, ανάλογα με τον τύπο και τον βαθμό κακοήθειας του όγκου. Η τελική θεραπευτική στρατηγική καθορίζεται με βάση τα αποτελέσματα της ιστολογικής εξέτασης και την εξατομικευμένη αξιολόγηση κάθε ασθενούς.

Μετεγχειρητική ανάρρωση κατά τη νοσηλεία

Μετά τη χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση όγκου εγκεφάλου, ο ασθενής αφυπνίζεται από τον αναισθησιολόγο και παραμένει στην ανάνηψη του χειρουργείου για περίπου μία ώρα, υπό στενή παρακολούθηση των ζωτικών λειτουργιών.

Σε πιο εκτεταμένες ή απαιτητικές επεμβάσεις, μεγαλύτερης βαρύτητας χειρουργεία, όπου χρειάζεται πιο ομαλή αφύπνιση, ο ασθενής μπορεί να παραμένει υπό καταστολή και να μεταφερθεί προσωρινά στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Στη συνέχεια μεταφέρεται στον θάλαμο νοσηλείας, όπου συνεχίζεται η φροντίδα, η κινητοποίηση με βοήθεια και η σταδιακή σίτιση το συντομότερο, συνήθως την επόμενη μέρα. Κατά τη μετεγχειρητική περίοδο μπορεί να εμφανιστούν ήπια συμπτώματα, όπως πόνος ή ζάλη, για τα οποία χορηγείται κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.

Ανάρρωση στο σπίτι και επανέλεγχος

Η συνολική ανάρρωση μετά τη χειρουργική αφαίρεση του όγκου εγκεφάλου είναι διαφορετικός σε κάθε ασθενή. Η νοσηλεία συνήθως διαρκεί 4 ημέρες, αν και σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να φτάσει τις 6–7 ημέρες. Μετά την έξοδο, η ανάρρωση συνεχίζεται στο σπίτι με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή (αντιβίωση, αναλγητικά).

Στις 10–15 ημέρες μετά την επέμβαση πραγματοποιείται επανέλεγχος από τον θεράποντα ιατρό και γίνεται η αφαίρεση των ραμμάτων.

Ακτινοθεραπεία για τον Όγκο Εγκεφάλου

Στην ακτινοθεραπεία, χορηγείται ακτινοβολία (ακτίνες Χ και άλλες μορφές) απευθείας στον όγκο με σκοπό τη καταστροφή των καρκινικών κυττάρων ή την αναστολή της ανάπτυξής τους.

Η σύγχρονη ακτινοθεραπεία στοχεύει στην χορήγηση υψηλής ενέργειας δέσμη ακτινοβολίας στον όγκο, ελαχιστοποιώντας παράλληλα την ακτινοβολία στους γύρω υγιείς ιστούς. Χρησιμοποιείται κυρίως στις περιπτώσεις κακοήθων όγκων. Επίσης, χρησιμοποιείται μετεγχειρητικά σε περίπτωση υπολειμματικού όγκου που δεν αφαιρέθηκε πλήρως, λόγω της δύσκολης θέσης του και σε υποτροπές. Χρησιμοποιείται επίσης στην αντιμετώπιση των ανεγχείρητων όγκων, όταν η χειρουργική επέμβαση δεν είναι ασφαλής ή σε ηλικιωμένους ασθενείς.

Συμβατική Κλασματοποιημένη Ακτινοθεραπεία

Είναι η πιο συχνή μέθοδος και πραγματοποιείται σε μερικές εβδομάδες, με σταδιακή χορήγηση ακτινοβολίας σε μικρές δόσεις.

Στερεοτακτική Ακτινοθεραπεία

Ονομάζεται και στερεοτακτική ακτινοχειρουργική (π.χ. CyberKnife, Gamma Knife). Ολοκληρώνεται σε μία μόνο συνεδρία και στοχεύει με ακρίβεια τον όγκο, ελαχιστοποιώντας τη βλάβη στους γύρω υγιείς ιστούς. Είναι προτιμότερη από την συμβατική ακτινοθεραπεία αλλά έχει περιορισμούς: δεν εφαρμόζεται σε όλους τους όγκους και η επιλογή εξαρτάται από το μέγεθος και τη θέση τους.

Διαβάστε ακόμα:

Στερεοτακτική Ακτινοχειρουργική

Χημειοθεραπεία για τον Όγκο Εγκεφάλου

Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται σε επιλεγμένες περιπτώσεις όγκων εγκεφάλου. Συνήθως δεν απαιτεί νοσηλεία και μπορεί να γίνει σε εξωτερική βάση.

Χρησιμοποιούνται φάρμακα που αναστέλλουν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων. Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι χορήγησης:

• Διεγχειρητική τοποθέτηση φαρμάκου στην κοίτη του όγκου που αφαιρέθηκε.
• Απευθείας χορήγηση φαρμάκου στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ενδορραχιαία ή ενδοεγκεφαλική χορήγηση).

Αυτές οι μέθοδοι έχουν ειδικές ενδείξεις και δεν εφαρμόζονται σε όλους τους τύπους όγκων.

Πρόγνωση στον Όγκο Εγκεφάλου

Η πρόγνωση στον όγκο εγκεφάλου ποικίλει, εξαρτάται απο πολλούς παράγοντες και διαφέρει σε κάθε ασθενή.

Η πορεία και η πρόγνωση εξαρτώνται κυρίως από:

• Ηλικία του ασθενούς. Οι νεότεροι ασθενείς συνήθως έχουν καλύτερη αντοχή στη θεραπεία.
• Βαθμός κακοήθειας και ιστολογικός τύπος. Οι καλοήθεις όγκοι έχουν καλύτερη πρόγνωση σε σχέση με κακοήθεις.
• Θέση του όγκου στον εγκέφαλο. Η ολική χειρουργική αφαίρεση επηρεάζει σημαντικά την έκβαση.
• Ανταπόκριση σε ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία. Η ευαισθησία του όγκου στις θεραπείες επηρεάζει τη μακροχρόνια πρόγνωση.
• Γενική κατάσταση υγείας του ασθενούς. Συνοδά προβλήματα υγείας μπορεί να επηρεάσουν τη θεραπεία και την ανάρρωση.

Υπάρχουν πολλοί ασθενείς με όγκο εγκεφάλου που έλαβαν θεραπεία και συνεχίζουν μια φυσιολογική ζωή. Άλλοι ασθενείς παρουσιάζουν μετά από χρόνια υποτροπή και να χρειάζονται επανεξέταση ή και νέα θεραπεία.

Προσδόκιμο ζωής και στατιστικά επιβίωσης για τον Όγκο Εγκεφάλου

Η πενταετής επιβίωση για όλους τους όγκους εγκεφάλου κυμαίνεται περίπου στο 18–20% (Cancer Research UK), ενώ η δεκαετής επιβίωση είναι 13–14%.

Ωστόσο, τα ποσοστά διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο του όγκου:

• Καλοήθεις όγκοι εγκεφάλου: Παρουσιάζουν καλύτερο προσδόκιμο ζωής. Το ποσοστό για την πενταετή επιβίωση να είναι περίπου 91,8%. Για παράδειγμα, το τυπικό Μηνιγγίωμα Βαθμού Ι παρουσιάζει πενταετή επιβίωση περίπου 96%.
• Κακοήθεις όγκοι εγκεφάλου: Έχουν υψηλή θνησιμότητα. Το Πολύμορφο Γλοιοβλάστωμα, ο πιο συχνός πρωτοπαθής κακοήθης όγκος εγκεφάλου, έχει υψηλή θνησιμότητα με μέση επιβίωση περίπου 8 μήνες και πενταετή επιβίωση στο 6,9%.

Η πρόγνωση διαφέρει σημαντικά ανά τύπο όγκου, βαθμό κακοήθειας και εξατομικευμένη ανταπόκριση στη θεραπεία.

Αυτός ο ιστότοπος παρέχει γενικές πληροφορίες και καμία πληροφορία δεν προορίζεται ή υπονοείται ότι μπορεί να αντικαταστήσει τις ιατρικές συμβουλές του ιατρού ή να χρησιμοποιηθεί για νομικούς σκοπούς. Σε κάθε περίπτωση συμβουλευτείτε τον Νευροχειρουργό για οποία πάθηση ή θεραπευτική επιλογή μπορεί ο ίδιος να σας προτείνει.

Δείτε την Πολιτική Ορθής Χρήσης Ιστότοπου.