Αυχενικό Σύνδρομο

Αυχενικό Σύνδρομο

Αυχενικό Σύνδρομο

Εισαγωγή:

Το Αυχενικό Σύνδρομο είναι ένα σύνολο από παθήσεις και ενοχλήματα στην περιοχή του αυχένα. Ο πόνος στον αυχένα είναι το χαρακτηριστικό εύρημα. Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική και εξατομικεύεται σε κάθε ασθενή. Εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως είναι η ηλικία, η αιτία και η γενικότερη κατάσταση της υγείας του ασθενούς.

Τι είναι το Αυχενικό Σύνδρομο;

Το Αυχενικό Σύνδρομο ή “Αυχενικό“, (στα αγγλικά: neck pain) περιλαμβάνει ένα σύνολο από διαφορετικές παθήσεις και όχι μια συγκεκριμένη πάθηση, και ενοχλήματα που παρουσιάζονται στην περιοχή του αυχένα. Ο πόνος στον αυχένα είναι το χαρακτηριστικό εύρημα. Είναι μία συχνη πάθηση και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιονδήποτε μετά την ηλικία των 25 – 30 ετών.

Ποια είναι τα αίτια στο Αυχενικό Σύνδρομο;

Οι πιο συχνές αίτιες στο Αυχενικό Σύνδρομο είναι αυτές που προκαλούν την αστάθεια του αυχένα και είναι:

  • Η κόπωση των μυών και των συνδέσμων του αυχένα. Η “ψύξη” και το ραιβόκρανο του αυχένα είναι καταστάσεις γνωστές σχεδόν σε όλους τους ενήλικες. Προκαλούνται λόγω της κακής στάσης του σώματος στις διάφορες δραστηριότητες όπως στην εργασία.
  • Οι τραυματικές κακώσεις του αυχένα. Η κάκωση σε κάποια άρθρωση του αυχένα, τα κατάγματα των αυχενικών σπονδύλων, η κάκωση “δίκην μαστιγίου”, κτλ. Μπορούν να συμβούν σε αθλητικές δραστηριότητες, μετά από τροχαίο ατύχημα, κτλ.
  • Η Αυχενική Δισκοκήλη (Εικόνα 1). Εκτός από τον πόνο στον αυχένα, συχνά συνοδεύεται από νευρολογικά συμπτώματα (μούδιασμα, πόνος, αδυναμία κτλ.) στα χέρια και τα πόδια.
  • Η Στένωση του Σπονδυλικού Σωλήνα, η Αυχενική σπονδύλωση, η Σπονδυλοαρθροπάθεια.
  • Η Σπονδυλολίσθηση.
  • Το Οστεοπορωτικό Κάταγμα.

Άλλα αίτια του Αυχενικού Συνδρόμου είναι:

  • Οι ρευματοπάθειες (Ρευματοειδής αρθρίτιδα, η Αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα, η Πολυμυοσίτιδα, κτλ.).
  • Ο σακχαρώδης διαβήτης.
  • Οι διάφορες παθήσεις των οστών.
  • Η Λοίμωξη της αυχενικής μοίρας.
  • Οι όγκοι της αυχενικής μοίρας.
  • Οι μεταβολικές διαταραχές.
  • Οι ενδοκρινικές παθήσεις.

Ποια είναι τα συμπτώματα στο Αυχενικό Σύνδρομο;

Στο Αυχενικό Σύνδρομο τα συμπτώματα που παρουσιάζονται είναι ένα σύνολο από ενοχλήματα στην περιοχή του αυχένα. Είναι διαφορετικά σε κάθε ασθενή. Μπορεί να είναι πολύ ήπια και καλά ανεκτά έως πολύ έντονα και ανυπόφορα. Διαρκούν λίγες ημέρες, εβδομάδες ή και μήνες, ή υποτροπιάζουν πολλές φορές για χρόνια.

  • Ο πόνος στον αυχένα (Αυχεναλγία) άλλοτε εμφανίζεται ή επιδεινώνεται σε συγκεκριμένες κινήσεις και άλλοτε υπάρχει σαν ενόχληση στην ηρεμία. Εντοπίζεται στην περιοχή του αυχένα και μπορεί να αντανακλά στο κεφάλι, στους ώμους και στα χέρια.
  • Η Αυχενική Δυσκαμψία με περιορισμό στο εύρος των κινήσεων του αυχένα. Η κάμψη, η έκταση, η πλάγια κάμψη και η στροφή του αυχένα γίνονται δυσχερείς και μερικές φορές επώδυνες.
  • Η Αυχενογενής Κεφαλαλγία είναι ο πονοκέφαλος (κεφαλαλγία) που εμφανίζεται πολύ συχνά σε ασθενείς με αυχενικό. Εμφανίζεται σαν ένας σταθερός πόνος στον αυχένα που αντανακλά κροταφικά, πίσω από τα μάτια, στο τριχωτό της κεφαλής, στο μέτωπο ή πίσω από το αυτί.
  • Ο πόνος στο χέρι. Όταν συνυπάρχει με το Αυχενικό Σύνδρομο πιθανολογείται η ύπαρξη κάποιας δισκοκήλης ή οστεόφυτου στην αυχενική μοίρα.
  • Η Ζάλη και ο Ίλιγγος (αυχενικός ίλιγγος) παρουσιάζονται συχνά. Επιδεινώνονται από την παθολογική κινητικότητα της κεφαλής και του αυχένα. Αμφισβητείται από πολλούς ιατρούς και πιστεύεται ότι δεν αποτελεί πραγματική νοσολογική οντότητα.

Ανάλογα με την αιτία, μπορεί να συνυπάρχουν και άλλα συμπτώματα. Στην Αυχενική Δισκοκήλη, ο ασθενής παρουσιάζει πόνο ή μούδιασμα που ξεκινάει από τον αυχένα και αντανακλά στο χέρι. Στην Αυχενική Στένωση με Μυελοπάθεια ο ασθενής παρουσιάζει μούδιασμα, ατροφία, σπαστικότητα και αδυναμία στα πόδια με δυσκολία στο περπάτημα.

Με ποιες εξετάσεις γίνεται η διάγνωση;

Για την διάγνωση είναι απαραίτητο το ιστορικό, η κλινική και νευρολογική εξέταση. Ελέγχονται η η δύναμη, η αισθητικότητα, τα αντανακλαστικά, το περπάτημα κτλ. Επίσης, η ύπαρξη μυϊκού σπασμού ή πίεσης και το εύρος των κινήσεων του αυχένα.
Είναι πιθανό να χρειαστούν εξετάσεις όπως:

  • Η Ακτινογραφία της Αυχενικής Μοίρας είναι συχνά η πρώτη απεικονιστική εξέταση. Παρέχει με ευκρίνεια την κατάσταση των σπονδύλων, την απώλεια του ύψους του μεσοσπονδυλίου δίσκου, την κατάσταση των αρθρώσεων, κτλ. Επίσης, αξιολογείται η φυσιολογική λόρδωση της αυχενικής μοίρας.
  • Η Μαγνητική Τομογραφία διενεργείται σε περιπτώσεις που συνυπάρχουν νευρολογικά ευρήματα. Μπορεί να αναδείξει τον νωτιαίο μυελό, τις αυχενικές ρίζες και τις ανατομικές δομές της περιοχής. Αναδεικνύει διάφορες αιτίες όπως η δισκοκήλη, η στένωση, οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις, οι όγκοι, οι λοιμώξεις κτλ.
  • Η Αξονική Τομογραφία μπορεί να δείξει την ανατομία της σπονδυλικής στήλης και τις λεπτομέρειες κυρίως της οστικής ανατομίας. Είναι πολύ σημαντική σε περιπτώσεις όπως τα κατάγματα, η οστεοπόρωση κτλ.
  • Το ηλεκτρομυογράφημα των άνω άκρων (Νευροφυσιολογικός Έλεγχος) είναι μερικές φορές απαραίτητο για να εκτιμηθεί η κατάσταση των νεύρων. Χρησιμοποιείται, επίσης, για την αξιολόγηση της βαρύτητας των συμπτωμάτων και για διαφοροδιαγνωστικούς σκοπούς.

Ποια είναι η θεραπεία για το Αυχενικό Σύνδρομο;

Η θεραπεία για το Αυχενικό Σύνδρομο εξατομικεύεται σε κάθε ασθενή και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες όπως την ηλικία, την αιτιολογία, τον πόνο, τα συμπτώματα και την γενικότερη κατάσταση της υγείας. Ο σκοπός της θεραπείας είναι η ανακούφιση από τον πόνο και η βελτίωση των νευρολογικών προβλημάτων. Αντιμετωπίζεται με συντηρητική ή χειρουργική θεραπεία.

Η Συντηρητική Θεραπεία για το Αυχενικό.

Οι συντηρητικές μέθοδοι για την Θεραπεία στο Αυχενικό Σύνδρομο προτείνονται στους περισσότερους ασθενείς. Περιλαμβάνουν την χορήγηση αναλγητικής φαρμακευτικής αγωγής, τον αυχενικό κηδεμόνα, τον περιορισμό των δραστηριοτήτων, την φυσικοθεραπεία, τις ασκήσεις και την παρακολούθηση.
Τα παυσίπονα φάρμακα συχνά οδηγούν σε σημαντική ανακούφιση από τον πόνο. Χορηγούνται απλά αναλγητικά, μυοχαλαρωτικά, αντιφλεγμονώδη και κορτικοστερεοειδή. Την αγωγή πάντοτε συμπληρώνει η γαστροπροστασία. Τα απλά αναλγητικά βοηθούν στους πόνους. Τα μυοχαλαρωτικά χάπια μπορούν να “λύσουν” τον μυϊκό σπασμό. Τα αντιφλεγμονώδη χάπια μειώνουν την τοπική φλεγμονή και παράλληλα τον πόνο στο Αυχενικό. Πρέπει να αποφεύγεται η μακροχρόνια χρήση τους γιατί μπορεί να είναι επιβλαβής για τον οργανισμό. Πάντοτε η φαρμακευτική αγωγή χορηγείται και τροποποιείται από Ιατρό.
Ο αυχενικός κηδεμόνας μαλακού τύπου συστήνεται στην οξεία φάση, όταν η αυχεναλγία είναι έντονη. Σταθεροποιεί και υποστηρίζει τον αυχένα και ελαττώνει τον πόνο. Εφαρμόζεται για λίγες ημέρες γιατί μπορεί να παρουσιαστεί ατροφία των μυών του αυχένα με γενικότερη επιδείνωση των συμπτωμάτων. Πολλοί αποφεύγουν τον κηδεμόνα επειδή η πλήρης κινητοποίηση του αυχένα βοηθάει περισσότερο στην αποκατάσταση.

Η Φυσικοθεραπεία στο Αυχενικό Σύνδρομο.

Η Φυσικοθεραπεία στο Αυχενικό Σύνδρομο (υπέρηχος, μαλάξεις, κινησιοθεραπεία, ηλεκτροθεραπεία κτλ.) μπορεί να βοηθήσει στην σταθεροποίηση και την προστασία της σπονδυλικής στήλης. Εφαρμόζεται πρόγραμμα ενδυνάμωσης των μυών του αυχένα και του ώμου για την βελτίωση της αντοχής και της μυϊκής ισχύος. Μπορεί να ξεκινήσει αμέσως μόλις παρέλθει η οξεία φάση του έντονου πόνου. Συνήθως διαρκεί τέσσερις έως έξι εβδομάδες. Γίνεται από έμπειρο φυσιοθεραπευτή, ο οποίος παρακολουθεί την βελτίωση και μπορεί να δείξει διάφορες ασκήσεις και γενικά την σωστή θέση του σώματος στις καθημερινές δραστηριότητες. Βοηθάει τον ασθενή να ξαναγυρίσει στις δραστηριότητές του και ξαναρχίσει έναν φυσιολογικό τρόπο ζωής.
Οι ασκήσεις στο Αυχενικό Σύνδρομο εφαρμόζονται κατά την διάρκεια της φυσικοθεραπείας ή και αργότερα. Μπορεί να είναι ασκήσεις τύπου γιόγκα ή πιλάτες, ακόμα και ασκήσεις εκμάθησης της σωστής θέσης του σώματος στις καθημερινές δραστηριότητες.

Ποιες είναι οι ενδείξεις για την Χειρουργική Αντιμετώπιση στο Αυχενικό Σύνδρομο;

Το Χειρουργείο στο Αυχενικό Σύνδρομο έχει ένδειξη όταν η συντηρητική αντιμετώπιση δεν βελτιώνει τα συμπτώματα και υπάρχει χειρουργικό αίτιο που τα προκαλεί. Δηλαδή, όταν συνεχίζουν τα συμπτώματα όπως ο πόνος, η αδυναμία ή το μούδιασμα στα άνω ή και τα κάτω άκρα. Επίσης, όταν υπάρχει δυσχέρεια στην ορθοστάτηση, στο περπάτημα, ορθοκυστικές διαταραχές και όταν τα συμπτώματα επιδεινώνονται με τον χρόνο. Στο σύνολό τους περιορίζουν την καθημερινή δραστηριότητα ή υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Στις χειρουργικές αιτίες συμπεριλαμβάνονται η αυχενική δισκοκήλη, η αυχενική στένωση, τα κατάγματα των σπονδύλων, οι όγκοι της περιοχής κτλ.

Το χειρουργείο στο Αυχενικό Σύνδρομο.

Η Χειρουργική Επέμβαση στο Αυχενικό μπορεί να γίνει με πρόσθια ή με οπίσθια προσπέλαση, ενίοτε και με συνδυασμό των δύο τεχνικών.
Στην πρόσθια προσπέλαση η συνηθέστερη επέμβαση είναι η Πρόσθια Αυχενική Δισκεκτομή και Σπονδυλοδεσία, σε ένα ή περισσότερα επίπεδα. Έχει σκοπό την αποσυμπίεση του νωτιαίου μυελού από την κήλη του δίσκου, το οστεόφυτο, τον πεπαχυσμένο και οστεοποιημένο οπίσθιο επιμήκη σύνδεσμο κτλ.
Στην οπίσθια προσπέλαση γίνεται η Αυχενική Πεταλεκτομή που συμπληρώνεται με Σπονδυλοδεσία, σε ένα ή σε περισσότερα επίπεδα. Σκοπός είναι η διεύρυνση του νωτιαίου σωλήνα, η αφαίρεση κάποιου όγκου στον αυχένα, η σταθεροποίηση του κατάγματος σπονδύλου κτλ.

 

Αυτός ο ιστότοπος παρέχει γενικές πληροφορίες και καμία πληροφορία δεν προορίζεται ή υπονοείται ότι μπορεί να αντικαταστήσει τις ιατρικές συμβουλές του ιατρού ή να χρησιμοποιηθεί για νομικούς σκοπούς. Σε κάθε περίπτωση συμβουλευτείτε τον Νευροχειρουργό για οποία πάθηση ή θεραπευτική επιλογή μπορεί ο ίδιος να σας προτείνει.

Δείτε την Πολιτική Ορθής Χρήσης Ιστότοπου.