Αυχενική Μυελοπάθεια

Αυχενική Μυελοπαθεια

 

Η Αυχενική Μυελοπάθεια αναφέρεται στην βλάβη που προκαλείται από συμπίεση στον νωτιαίο μυελό στην Αυχενική Μοίρα της Σπονδυλικής Στήλης. Συμβαίνει συνήθως μετά την ηλικία των 50 ετών και έχει ως αίτιο την προοδευτική στένωση του σπονδυλικού σωλήνα στα πλαίσια της χρόνιας εκφυλιστικής νόσου. Παρουσιάζει αργή πορεία και για αυτό το λόγο, συχνά διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο.

Συνήθως τα συμπτώματα είναι αιμωδία ή υπαισθησία με αδυναμία των άνω άκρων, δυσχέρεια στην βάδιση και την ισορροπία, δυσκολία στην εκτέλεση των λεπτών κινήσεων, αυχεναλγία, δυσκαμψία αυχένα, διαταραχή στην λειτουργία των σφιγκτήρων του εντέρου και της ουροδόχου κύστης, κτλ. Ο ασθενής παρουσιάζει μειωμένη μυική ισχύ των άκρων, αυξημένα τενόντια αντανακλαστικά, σπαστικότητα, κλόνο και ατροφία.

Για την οριστική διάγνωση της νόσου πραγματοποιείται η Μαγνητική Τομογραφία της Αυχενικής Μοίρας της Σπονδυλικής Στήλης. Λιγότερο συχνά χρησιμοποιείται η Αξονική Τομογραφία και το ηλεκτρομυογράφημα των άνω και κάτω άκρων.

Στην θεραπεία της Αυχενικής Μυελοπάθειας οι συντηρητικές μέθοδοι προσφέρουν μόνο ανακούφιση των συμπτωμάτων.

Στους ασθενείς με συμπτώματα ή με ευρήματα αυχενικής μυελοπάθειας στην Μαγνητική Τομογραφία συστήνεται η χειρουργική αντιμετώπιση και οι τεχνικές αποσυμπίεσης του νωτιαίου μυελού εφαρμόζονται με πρόσθια (Πρόσθια Αυχενική Δισκεκτομή και Σπονδυλοδεσία) ή με οπίσθια προσπέλαση (Οπίσθια Αυχενική Πεταλεκτομή με ή χωρίς σπονδυλοδεσία), ενίοτε και με συνδυασμό των δύο τεχνικών.

 

Περισσότερα ...

 

Τι είναι η Αυχενική Μυελοπάθεια;
Η Αυχενική Μυελοπάθεια αναφέρεται στην βλάβη που προκαλείται από συμπίεση στον νωτιαίο μυελό στην αυχενική μοίρα της Σπονδυλικής Στήλης. Συμβαίνει συνήθως μετά την ηλικία των 50 ετών και έχει ως αίτιο την προοδευτική στένωση του σπονδυλικού σωλήνα στα πλαίσια της χρόνιας εκφυλιστικής νόσου (ονομάζεται Αυχενική Σπονδύλωση). Παρουσιάζει αργή πορεία και για αυτό το λόγο, συχνά διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο.

Ποια είναι τα συμπτώματα της Αυχενικής Μυελοπάθειας;
Συνήθως τα συμπτώματα αναπτύσσονται αργά και παρουσιάζουν σταθερή εξέλιξη για αρκετά χρόνια. Ορισμένοι από τους ασθενείς όμως μπορεί να επιδεινωθούν πιο γρήγορα. Τα συμπτώματα αυτά είναι:

  • Αιμωδία ή υπαισθησία των άνω άκρων.
  • Αδυναμία των άνω άκρων.
  • Χαρακτηριστική δυσχέρεια στην βάδιση και την ισορροπία και άλλα προβλήματα συντονισμού των κινήσεων (αστάθεια βάδισης).
  • Δυσκολία στην εκτέλεση των λεπτών κινήσεων (στο γράψιμο, να κουμπώσει τα ρούχα, να μετρήσει τα κέρματα, να κρατήσει το κουτάλι ή το πιρούνι για να φάει, κτλ).
  • Αυχεναλγία, δυσκαμψία, ενοχλήματα στον αυχένα.
  • Σε προχωρημένες καταστάσεις διαταραχή στην λειτουργία των σφιγκτήρων του εντέρου και της ουροδόχου κύστης (δυσκολία στην αφόδευση και την ούρηση), καθώς και της σεξουαλικής λειτουργίας.

Πως γίνεται η διάγνωση της Αυχενικής Μυελοπάθειας;
Η διάγνωση γίνεται με το ιστορικό και τη νευρολογική εξέταση. Ο ασθενής παρουσιάζει χαρακτηριστικά σημεία της νόσου όπως είναι η μειωμένη μυική ισχύς των άκρων, τα αυξημένα τενόντια αντανακλαστικά, η σπαστικότητα από το επίπεδο της βλάβης και κάτω, ο κλόνος και η ατροφία (οι μύες χάνουν μέρος της μάζας τους).
Για την οριστική διάγνωση της νόσου πραγματοποιείται η Μαγνητική Τομογραφία της Αυχενικής Μοίρας της Σπονδυλικής Στήλης, η οποία και αποτελεί την εξέταση εκλογής για την διάγνωση του συνδρόμου. Αναδεικνύει με μεγαλύτερη ευκρίνεια την συμπίεση του νωτιαίου μυελού με το χαρακτηριστικό παθολογικό σήμα που ανευρίσκεται συχνά σε αυτές τις περιπτώσεις. Προσδιορίζει επίσης και τα αίτια της βλάβης (κήλη δίσκου, οστεόφυτα, αστάθεια, κτλ), δίνοντας στον χειρουργό τις απαραίτητες πληροφορίες για την θεραπεία που θα ακολουθήσει.
Λιγότερο συχνά χρησιμοποιείται η Αξονική Τομογραφία της Αυχενικής Μοίρας της Σπονδυλικής Στήλης η οποία μπορεί να μας δώσει επιπλέον πληροφορίες κυρίως για τις οστικές δομές. Είναι όμως σημαντική όταν για κάποιον λόγο ο ασθενής δεν μπορεί να υποβληθεί σε Μαγνητική Τομογραφία.
Ακόμα λιγότερο χρησιμοποιούνται σήμερα οι Ακτινογραφίες, αφού δεν είναι επαρκείς στην διάγνωση. Είναι όμως σύνηθες η παρακολούθηση να γίνεται με ακτινογραφίες.
Το Ηλεκτρομυογράφημα των άνω και κάτω άκρων χρησιμοποιείται μερικές φορές για διαφοροδιαγνωστικούς σκοπούς αλλά κυρίως για την αξιολόγηση της βαρύτητας της νόσου και για την παρακολούθησή της π.χ. μετεγχειρητικά.

Ποια είναι η θεραπεία της Αυχενικής Μυελοπάθειας;
Οι συντηρητικές μέθοδοι:
Στην θεραπεία της Αυχενικής Μυελοπάθειας οι συντηρητικές μέθοδοι προσφέρουν μόνο ανακούφιση των συμπτωμάτων χωρίς να αντιμετωπίζουν πραγματικά το πρόβλημα. Αποτελούν όμως επιλογή σε περιπτώσεις ασθενών που δεν μπορούν να χειρουργηθούν, όπως σε πολύ μεγάλες ηλικίες, οπότε και αντιμετωπίζονται με συντηρητικά μέσα (αυχενικό κολλάρο, φυσικοθεραπεία και φαρμακευτική αγωγή), χωρίς όμως σημαντικά αποτελέσματα. Για να εξαλειφθεί η συμπίεση του νωτιαίου μυελού και να αποφευχθεί η επιδείνωση της κατάστασης, απαιτείται πάντα η χειρουργική επέμβαση.
Η Χειρουργική Θεραπεία:
Στους ασθενείς με συμπτώματα ή με ευρήματα αυχενικής μυελοπάθειας στην Μαγνητική Τομογραφία συστήνεται η χειρουργική αντιμετώπιση και προτείνεται νωρίς, δηλαδή όταν έχουν φανεί τα πρώιμα σημεία της νόσου.
Υπάρχουν αρκετές επεμβάσεις που μπορούν να προταθούν από τον χειρουργό και ανάλογα με τα απεικονιστικά ευρήματα και την βαρύτητα της νόσου, η προτεινόμενη θεραπεία εξατομικεύεται σε κάθε ασθενή. Οι σημαντικότερες τεχνικές αποσυμπίεσης του νωτιαίου μυελού (συνήθως συνοδεύονται και από τεχνικές σταθεροποίησης ή σπονδυλοδεσίας) εφαρμόζονται με πρόσθια ή με οπίσθια προσπέλαση, ενίοτε και με συνδυασμό των δύο τεχνικών.
Στην πρόσθια προσπέλαση (Πρόσθια Αυχενική Δισκεκτομή και Σπονδυλοδεσία) πραγματοποιείται αυχενική δισκεκτομή, σε ένα ή περισσότερα επίπεδα με αποτέλεσμα την αποσυμπίεση του νωτιαίου μυελού (από την κήλη του δίσκου ή το οστεόφυτο ή τον πεπαχυσμένο και οστεοποιημένο οπίσθιο επιμήκη σύνδεσμο) και σπονδυλοδεσία με χρήση υλικών (διασωματικός κλωβός “PEEK” με ή χωρίς πλάκα τιτανίου) και οστικού μοσχεύματος.
Στην οπίσθια προσπέλαση (Οπίσθια Αυχενική Πεταλεκτομή) πραγματοποιείται πεταλεκτομή σε ένα ή σε περισσότερα επίπεδα για την διεύρυνση του νωτιαίου σωλήνα και μπορεί να είναι μια πολύ καλή επιλογή για ορισμένους ασθενείς. Συνήθως ακολουθεί οπίσθια αυχενική σπονδυλοδεσία με βίδες και ράβδους τιτανίου.

 

Λιγότερα ..