Αυχενική Μυελοπάθεια

Αυχενική Μυελοπάθεια

Αυχενική Μυελοπάθεια

 

Η Αυχενική Μυελοπάθεια είναι το σύνολο των νευρολογικών συμπτωμάτων που προκαλούνται από βλάβη του νωτιαίου μυελού στον αυχένα. Συμβαίνει συνήθως μετά την ηλικία των 50 ετών.

Η συχνότερη αιτία για την Αυχενική Μυελοπάθεια είναι η βλάβη του νωτιαίου μυελού από την προοδευτική στένωση του σπονδυλικού σωλήνα, την Αυχενική Στένωση, στα πλαίσια εκφυλιστικών αλλοιώσεων στην Σπονδυλική Στήλη. Παρουσιάζει αργή πορεία και για αυτό το λόγο συχνά διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Άλλες αιτίες για την Μυελοπάθεια του αυχένα είναι η Αυχενική Δισκοκήλη, η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, οι κακώσεις της σπονδυλικής στήλης, κτλ.

Τα συμπτώματα στην Αυχενική Μυελοπάθεια είναι η αιμωδία ή η υπαισθησία, η αδυναμία στα χέρια, η δυσχέρεια στην ισορροπία και το περπάτημα. Επίσης, η δυσκολία στην εκτέλεση των λεπτών κινήσεων, ο πόνος στον αυχένα (αυχεναλγία), η δυσκαμψία αυχένα, η διαταραχή στην λειτουργία του εντέρου και της ουροδόχου κύστης, κτλ. Ο ασθενής παρουσιάζει μειωμένη μυϊκή ισχύ των άκρων, αυξημένα τενόντια αντανακλαστικά, σπαστικότητα, κλώνο και ατροφία. 

Για την οριστική διάγνωση της νόσου πραγματοποιείται η Μαγνητική Τομογραφία της Αυχενικής Μοίρας, η οποία αναδεικνύει με ευκρίνεια την συμπίεση του νωτιαίου μυελού με το χαρακτηριστικό παθολογικό σήμα (μυελοπάθεια). Λιγότερο συχνά χρησιμοποιείται η Αξονική Τομογραφία και το Ηλεκτρομυογράφημα των άνω και κάτω άκρων. 

Οι επιπλοκές στην Αυχενική Μυελοπάθεια είναι να γίνουν μόνιμες οι βλάβες και τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν. Τέτοια συμπτώματα είναι η αιμωδία, η μυϊκή αδυναμία, τα προβλήματα ισορροπίας και αστάθειας κτλ. Εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα, η Αυχενική Μυελοπάθεια προκαλεί αναπηρία.

Η συντηρητική θεραπεία στην Αυχενική Μυελοπάθεια (φαρμακευτική αγωγή, αυχενικό κολάρο, φυσικοθεραπεία κτλ.) προσφέρει μόνο ανακούφιση των συμπτωμάτων. Συστήνεται σε ασθενείς που δεν μπορούν να χειρουργηθούν.

“Για την αποσυμπίεση του νωτιαίου μυελού στην Αυχενική Μυελοπάθεια απαιτείται πάντα η χειρουργική επέμβαση!”

Η χρήση των παυσίπονων συχνά οδηγεί σε σημαντική ανακούφιση των συμπτωμάτων. Όταν η αυχεναλγία είναι έντονη, συστήνεται η εφαρμογή του αυχενικού κολάρου (αυχενικός κηδεμόνας) για λίγες ημέρες. Στην Αυχενική Μυελοπάθεια η φυσικοθεραπεία στοχεύει στην βελτίωση των συμπτωμάτων. Γίνεται από έμπειρο φυσικοθεραπευτή, ο οποίος εξατομικεύει το πρόγραμμα, δείχνει και προσαρμόζει τις διάφορες ασκήσεις ανάλογα με τις ανάγκες. 

Στην Αυχενική Μυελοπάθεια το χειρουργείο έχει ένδειξη σε ασθενείς με κλινικά συμπτώματα και ευρήματα μυελοπάθειας στην Μαγνητική Τομογραφία. Το Χειρουργείο στον Αυχένα είναι αναγκαίο και προτείνεται νωρίς, όταν έχουν φανεί τα πρώιμα συμπτώματα της νόσου. 

Η χειρουργική αντιμετώπιση στην Αυχενική Μυελοπάθεια εξατομικεύεται σε κάθε ασθενή. Οι σημαντικότερες τεχνικές αποσυμπίεσης του νωτιαίου μυελού συνήθως συνοδεύονται και από τεχνικές σταθεροποίησης ή Σπονδυλοδεσίας. Εφαρμόζονται με πρόσθια ή με οπίσθια προσπέλαση, ενίοτε και με συνδυασμό των δύο τεχνικών.

Συνήθως προτείνεται η Πρόσθια Αυχενική Δισκεκτομή και Σπονδυλοδεσία. Σε αυτήν πραγματοποιείται αυχενική δισκεκτομή, σε ένα ή περισσότερα επίπεδα με αποτέλεσμα την αποσυμπίεση του νωτιαίου μυελού και Σπονδυλοδεσία.

Στην Οπίσθια Αυχενική Πεταλεκτομή πραγματοποιείται πεταλεκτομή σε ένα ή σε περισσότερα επίπεδα για την διεύρυνση του νωτιαίου σωλήνα. Συνήθως ακολουθεί Οπίσθια Αυχενική Σπονδυλοδεσία.

Ο ασθενής με Αυχενική Μυελοπάθεια, μετά την επέμβαση μπορεί να παρουσιάζει πόνο μετά το χειρουργείο και γιαυτό χορηγούνται αναλγητικά, κοινά παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Το πρωί της επομένης ημέρας κινητοποιείται και η νοσηλεία συνήθως διαρκεί μία ημέρα (ή για 2-3 ημέρες, ανάλογα με την επέμβαση).

Η αποκατάσταση μετά από χειρουργείο για Αυχενική Μυελοπάθεια και η επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες είναι σταδιακή. Οι περισσότεροι ασθενείς θα παρατηρήσουν σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων. Στην μετεγχειρητική αποκατάσταση βοηθάει το καθημερινό περπάτημα. Μπορεί να χρειαστεί και η φυσικοθεραπεία με κάποιες ειδικές ασκήσεις. Χρειάζεται προσοχή στις οδηγίες του ιατρού (περιορισμός της εργασίας, στην οδήγηση, στην άρση βάρους, κτλ.).

Περισσότερα ...

 

Τι είναι η Αυχενική Μυελοπάθεια

Η Αυχενική Μυελοπάθεια είναι το σύνολο των νευρολογικών συμπτωμάτων που προκαλούνται από βλάβη του νωτιαίου μυελού στον αυχένα. Η συχνότερη αιτία της αυχενικής μυελοπάθειας είναι η συμπίεση του νωτιαίου μυελού λόγω της Αυχενικής Στένωσης στα πλαίσια εκφυλιστικών αλλοιώσεων στην Σπονδυλική Στήλη.  


Ποια είναι τα αίτια στην Αυχενική Μυελοπάθεια

Η συχνότερη αιτία για την Αυχενική Μυελοπάθεια είναι η Αυχενική Στένωση λόγω της Εκφυλιστικής Νόσου της Σπονδυλικής Στήλης. Η στένωση προκαλεί πίεση με αποτέλεσμα την βλάβη του νωτιαίου μυελού και τα συμπτώματα που παρουσιάζονται άμεσα ή σταδιακά.

Άλλες αιτίες για την Μυελοπάθεια του αυχένα είναι:

  • Η Αυχενική Δισκοκήλη.
  • Τα διάφορα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως είναι η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα. Πολύ συχνά προκαλούν εκφυλιστικές αλλοιώσεις στην Σπονδυλική Στήλη με αποτέλεσμα την πίεση του νωτιαίου μυελού και την μυελοπάθεια.
  • Οι χωροκατακτητικές εξεργασίες όπως είναι οι όγκοι, οι κύστεις και το αιμάτωμα της σπονδυλικής στήλης.
  • Τα τραύματα, τα τροχαία ατυχήματα και γενικά οι κακώσεις στην σπονδυλική στήλη μπορεί να προκαλέσουν εξάρθρημα ή κάταγμα των σπονδύλων.
  • Λιγότερο συχνές αιτίες στην μυελοπάθεια είναι η λοίμωξη, η φλεγμονή, η ακτινοθεραπεία, κάποια νευρολογική διαταραχή κτλ. 


Η εκφυλιστική νόσος της Σπονδυλικής Στήλης

Η συχνότερη αιτία για την Μυελοπάθεια στον αυχένα είναι η εκφυλιστική νόσος της Σπονδυλικής Στήλης. Καθώς μεγαλώνουμε οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις επηρεάζουν την φυσιολογία και τις ανατομικές δομές του αυχένα.
Έτσι, ένας ή περισσότεροι Μεσοσπονδύλιοι Δίσκοι μπορεί να χάσουν την ελαστικότητα και την ανθεκτικότητά τους. Ο δίσκος παρουσιάζει δομικές αλλαγές και μεγαλύτερη ευαισθησία στις δυνάμεις από τις καθημερινές δραστηριότητες (περπάτημα, στροφή της κεφαλής, κάμψη, έκταση). Μπορεί να γίνει πιο λεπτός και να χάσει το ύψος του (επίπεδος) ή να παρουσιάσει κήλη (Αυχενικη Δισκοκήλη). Όταν η δισκοκήλη προβάλλει κεντρικά στο σπονδυλικό σωλήνα μπορεί να πιέσει τον νωτιαίο μυελό.
Επίσης οι σύνδεσμοι παρουσιάζουν υπερτροφία. Το ίδιο συμβαίνει και στις αρθρώσεις. Στα σπονδυλικά σώματα που γειτνιάζουν με τις κινητικές περιοχές και στους μεσοσπονδύλιους δίσκους αναπτύσσονται οστεόφυτα. Εάν ο οργανισμός δεν ελέγξει την κατάσταση παρουσιάζεται η Σπονδυλολίσθηση. Όλοι αυτοί οι παράγοντες προκαλούν σταδιακά μεγαλύτερη στένωση και πιο έντονα τα συμπτώματα της Αυχενικής Μυελοπάθειας.


Στην Αυχενική Μυελοπάθεια τι συμπτώματα παρουσιάζονται
;

Τα συμπτώματα στην Αυχενική Μυελοπάθεια συνήθως εξελίσσονται αργά και παρουσιάζουν σταθερή εξέλιξη για αρκετά χρόνια. Ορισμένοι από τους ασθενείς όμως μπορεί να επιδεινωθούν πιο γρήγορα.
Στην Αυχενική Μυελοπάθεια τα συμπτώματα είναι:

  • Αυχεναλγία, δυσκαμψία αυχένα, ενοχλήματα στον αυχένα, πονοκέφαλος.
  • Μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή υπαισθησία, πόνος στα χέρια.
  • Αδυναμία στα χέρια.
  • Δυσκολία στην εκτέλεση των λεπτών κινήσεων.
  • Χαρακτηριστική δυσχέρεια στο περπάτημα και την ισορροπία, καθώς και άλλα προβλήματα συντονισμού των κινήσεων (αστάθεια βάδισης).
  • Αυξημένα ή παθολογικά τενόντια αντανακλαστικά, σπαστικότητα, κλώνο και ατροφία των χεριών και των ποδιών.
  • Σε προχωρημένες καταστάσεις διαταραχή στην λειτουργία των σφιγκτήρων του εντέρου και της ουροδόχου κύστης, καθώς και της σεξουαλικής λειτουργίας. 


Πως γίνεται η διάγνωση;

Για την οριστική διάγνωση της νόσου πραγματοποιείται η Μαγνητική Τομογραφία της Αυχενικής Μοίρας της Σπονδυλικής Στήλης. Αποτελεί την εξέταση εκλογής για την διάγνωση. Στην Αυχενική Μυελοπάθεια η MRI μαγνητική τομογραφία αναδεικνύει με ευκρίνεια την συμπίεση του νωτιαίου μυελού με το χαρακτηριστικό παθολογικό σήμα (μυελοπάθεια) που ανευρίσκεται σε αυτές τις περιπτώσεις (Εικόνα 1). Προσδιορίζει και τα αίτια της βλάβης (κήλη δίσκου, οστεόφυτα, κτλ), δίνοντας στον χειρουργό τις απαραίτητες πληροφορίες για την θεραπεία.
Λιγότερο συχνά χρησιμοποιείται η Αξονική Τομογραφία η οποία μπορεί να μας δώσει επιπλέον πληροφορίες κυρίως για τις οστικές δομές. Οι Ακτινογραφίες δεν χρησιμοποιούνται αφού δεν είναι επαρκείς στην διάγνωση. Το Ηλεκτρομυογράφημα των άνω και κάτω άκρων χρησιμοποιείται μερικές φορές για διαφοροδιαγνωστικούς σκοπούς. 

Αυχενική Μυελοπάθεια

Ποιες είναι οι επιπλοκές στην Αυχενική Μυελοπάθεια και ποιο είναι το ποσοστό αναπηρίας;

Στην βαριά ή παραμελημένη Αυχενική Μυελοπάθεια οι επιπλοκές είναι να γίνουν μόνιμες οι βλάβες και τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν, δηλαδή η αιμωδία, η μυϊκή αδυναμία, τα προβλήματα ισορροπίας και αστάθειας, η διαταραχή στην λειτουργία των σφιγκτήρων του εντέρου και της ουροδόχου κύστης και η παράλυση (τετραπάρεση ή παραπάρεση και τετραπληγία ή παραπληγία). Ακόμα περισσότερο, τα συμπτώματα αυτά είναι πολύ πιθανό να επιδεινωθούν σταδιακά με τον χρόνο και εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα, η Αυχενική Μυελοπάθεια προκαλεί αναπηρία. Σε ηλικιωμένους ασθενείς το ποσοστό αναπηρίας είναι υψηλότερο.

Ποια είναι η θεραπεία για την Αυχενική Μυελοπάθεια;

Οι συντηρητικές μέθοδοι:

Η συντηρητική θεραπεία στην Αυχενική Μυελοπάθεια προσφέρει μόνο ανακούφιση των συμπτωμάτων, χωρίς να αντιμετωπίζει πραγματικά το πρόβλημα. Αποτελεί όμως επιλογή σε περιπτώσεις ασθενών που δεν μπορούν να χειρουργηθούν. Τότε αντιμετωπίζονται με συντηρητικά μέσα (αυχενικό κολάρο, φυσικοθεραπεία και φαρμακευτική αγωγή). Για να εξαλειφθεί η συμπίεση του νωτιαίου μυελού και να αποφευχθεί η επιδείνωση της κατάστασης, απαιτείται πάντα η χειρουργική επέμβαση.

Η φαρμακευτική αγωγή.

Η χρήση των παυσίπονων συχνά οδηγεί σε σημαντική ανακούφιση των συμπτωμάτων. Τα αναλγητικά φάρμακα μπορούν να χορηγηθούν και σε ενέσιμη μορφή αλλά και σε μορφή αλοιφής.
Πάντοτε η αγωγή χορηγείται και τροποποιείται από γιατρό.

Ο αυχενικός κηδεμόνας.

Όταν η αυχεναλγία είναι έντονη, συστήνεται η εφαρμογή του αυχενικού κολάρου (αυχενικός κηδεμόνας) μαλακού τύπου. Το κολάρο σταθεροποιεί την Σπονδυλική Στήλη και ελαττώνει τον πόνο. Συστήνεται για λίγες ημέρες και για τις περιπτώσεις που δεν βελτιώνονται άμεσα με φαρμακευτική αγωγή. Η ακινητοποίηση του αυχένα για λίγες ημέρες ή εβδομάδες μπορεί να προσφέρει σημαντική ανακούφιση. Πρέπει να αποφεύγεται η μακροχρόνια χρήση του. Μπορεί να ατροφήσουν οι αυχενικοί μύες και να επανέλθει ο πόνος με περισσότερα προβλήματα στον αυχένα. 


Η
Φυσικοθεραπεία στην Αυχενική Μυελοπάθεια.

Στην Αυχενική Μυελοπάθεια η φυσικοθεραπεία στοχεύει στην βελτίωση των συμπτωμάτων. Η κακή και λανθασμένη στάση του σώματος στις διάφορες δραστηριότητες αλλά και στην ξεκούραση, μπορεί να επιδεινώσει σημαντικά την μυελοπάθεια. Εξάλλου, η αδυναμία των μυών του αυχένα έχει ως αποτέλεσμα την διαταραχή της φυσιολογικής ανατομίας της σπονδυλικής στήλης και παράλληλα την συμπίεση του νωτιαίου μυελού με επιδείνωση της μυελοπάθειας.
Στην Φυσικοθεραπεία εφαρμόζονται ειδικές ασκήσεις που βοηθούν στην σταθεροποίηση και την προστασία της σπονδυλικής στήλης. Ένα πρόγραμμα ασκήσεων ενδυνάμωσης των μυών του αυχένα, των ώμων και των χεριών μπορεί να αποκαταστήσει την ευελιξία της σπονδυλικής στήλης.
Γίνεται από έμπειρο φυσικοθεραπευτή, ο οποίος εξατομικεύει το πρόγραμμα, δείχνει και προσαρμόζει τις διάφορες ασκήσεις ανάλογα με τις ανάγκες, παρακολουθεί την βελτίωση και την σωστή θέση του σώματος. 

Ποιες είναι οι ενδείξεις για το χειρουργείο στην Αυχενική Μυελοπάθεια

Στην Αυχενική Μυελοπάθεια η χειρουργική επέμβαση έχει ένδειξη σε ασθενείς με κλινικά συμπτώματα και ευρήματα μυελοπάθειας στην Μαγνητική Τομογραφία. Το Χειρουργείο στον Αυχένα είναι αναγκαίο και προτείνεται νωρίς, όταν έχουν φανεί τα πρώιμα συμπτώματα της νόσου, έστω και ήπια. Τέτοια συμπτώματα είναι για παράδειγμα ο πόνος, η αδυναμία ή το μούδιασμα στα χέρια και τα πόδια. Άλλες ενδείξεις για χειρουργική αντιμετώπιση στην Αυχενική Μυελοπάθεια είναι η δυσχέρεια στην ορθοστάτηση και το περπάτημα, οι διαταραχές ουροδόχου κύστης και παχέος εντέρου κτλ. Στο σύνολό τους τα συμπτώματα αυτά περιορίζουν την καθημερινή δραστηριότητα ή και υποβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής. 

 

Η Χειρουργική Θεραπεία για την Αυχενική Μυελοπάθεια

Υπάρχουν αρκετές επεμβάσεις για την Αυχενική Μυελοπάθεια που μπορούν να προταθούν από τον χειρουργό. Ανάλογα με τα απεικονιστικά ευρήματα και την βαρύτητα της νόσου, το προτεινόμενο χειρουργείο για την Αυχενική Μυελοπάθεια εξατομικεύεται σε κάθε ασθενή. Οι σημαντικότερες τεχνικές αποσυμπίεσης του νωτιαίου μυελού συνήθως συνοδεύονται και από τεχνικές σταθεροποίησης ή Σπονδυλοδεσίας. Εφαρμόζονται με πρόσθια ή με οπίσθια προσπέλαση, ενίοτε και με συνδυασμό των δύο τεχνικών.

Στην πρόσθια προσπέλαση συνήθως προτείνεται η Πρόσθια Αυχενική Δισκεκτομή και Σπονδυλοδεσία. Σε αυτήν πραγματοποιείται αυχενική δισκεκτομή, σε ένα ή περισσότερα επίπεδα με αποτέλεσμα την αποσυμπίεση του νωτιαίου μυελού (από την κήλη του δίσκου ή το οστεόφυτο ή τον πεπαχυσμένο και οστεοποιημένο οπίσθιο επιμήκη σύνδεσμο) και Σπονδυλοδεσία με χρήση υλικών (διασωματικός κλωβόςPEEKμε ή χωρίς πλάκα τιτανίου) και οστικού μοσχεύματος. 

Στην οπίσθια προσπέλαση προτείνεται η Οπίσθια Αυχενική Πεταλεκτομή. Πραγματοποιείται πεταλεκτομή σε ένα ή σε περισσότερα επίπεδα για την διεύρυνση του νωτιαίου σωλήνα. Μπορεί να είναι μια πολύ καλή επιλογή για ορισμένους ασθενείς. Συνήθως ακολουθεί Οπίσθια Αυχενική Σπονδυλοδεσία με βίδες και ράβδους τιτανίου. 

 

Πως είναι ο ασθενής με Αυχενική Μυελοπάθεια μετά την επέμβαση

Ο ασθενής μπορεί να παρουσιάζει πόνο μετά το χειρουργείο στην περιοχή του χειρουργικού τραύματος και γιαυτό χορηγούνται αναλγητικά, κοινά παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
Συνήθως, το πρωί της επομένης ημέρας κινητοποιείται και σηκώνεται από το κρεβάτι. Η νοσηλεία συνήθως διαρκεί μία ημέρα (ή για 2-3 ημέρες, ανάλογα με την επέμβαση) και μετά μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι. 

Ποια είναι η αποκατάσταση μετά το χειρουργείο για την Αυχενική Μυελοπάθεια;

Ανάλογα με την βαρύτητα της επέμβασης, η αποκατάσταση μετά από χειρουργείο για Αυχενική Μυελοπάθεια και η επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες είναι σταδιακή. Οι περισσότεροι ασθενείς θα παρατηρήσουν σημαντική βελτίωση και στους υπόλοιπους θα σταματήσει η επιδείνωση των συμπτωμάτων. Σε ένα μικρότερο ποσοστό θα συνεχίσει η σταδιακή επιδείνωση, παρότι χειρουργήθηκαν. Πάρα πολύ βοηθάει στην μετεγχειρητική αποκατάσταση το καθημερινό περπάτημα. Είναι η πιο κατάλληλη άσκηση και δεν καταπονεί την Σπονδυλική Στήλη. Αργότερα, μπορεί να χρειαστεί και η φυσικοθεραπεία με κάποιες ειδικές ασκήσεις.
Χρειάζεται προσοχή στις οδηγίες του ιατρού (περιορισμός της εργασίας, στην οδήγηση, στην άρση βάρους, κτλ.). Η επιστροφή στην εργασία ή την οδήγηση γίνεται μετά από ένα μήνα περίπου. Η ελαφρά γυμναστική και ακόμα περισσότερες δραστηριότητες μετά από 1,5 με 2 μήνες. Τέλος, ο αθλητισμός μετά από 3 με 6 μήνες, όταν η αποκατάσταση έχει ολοκληρωθεί σημαντικά.

Λιγότερα ..

 

Αυτός ο ιστότοπος παρέχει γενικές πληροφορίες. Καμία πληροφορία δεν προορίζεται ή υπονοείται ότι μπορεί να αντικαταστήσει τις ιατρικές συμβουλές του ιατρού ή να χρησιμοποιηθεί για νομικούς σκοπούς. Σε κάθε περίπτωση συμβουλευτείτε τον Νευροχειρουργό για οποία πάθηση ή θεραπευτική επιλογή μπορεί ο ίδιος να σας προτείνει.

Δείτε την  Πολιτική Ορθής Χρήσης Ιστότοπου.