Το Χρόνιο Υποσκληρίδιο Αιμάτωμα

Το Χρόνιο Υποσκληρίδιο Αιμάτωμα είναι το αιμάτωμα το οποίο εξελίσσεται με βραδύ ρυθμό ώστε τα συμπτώματά του και η νευρολογική του εικόνα να εμφανίζονται μετά από εβδομάδες ή και μήνες.

Αφορά συνήθως ηλικιωμένα άτομα (με μέσο όρο την 6η δεκαετία της ζωής), που συχνά βρίσκονται υπό αγωγή με αντιπηκτικά ή αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα. Προκαλείται συνήθως 1-3 μήνες μετά από μια ελάσσονα τραυματική κάκωση της κεφαλής που μερικές φορές μπορεί να ήταν τόσο ήπια ώστε ο ασθενής να μην την θυμάται.

Το Χρόνιο Υποσκληρίδιο Αιμάτωμα συνήθως είναι ασυμπτωματικό στην αρχή. Σταδιακά και καθώς το αιμάτωμα προοδευτικά μεγαλώνει, ασκείται πίεση στον υποκείμενο εγκέφαλο με αποτέλεσμα τα συμπτώματα να εξελίσσονται με βραδύ ρυθμό και να εμφανίζονται μετά από εβδομάδες ή και μήνες. Συνήθη συμπτώματα είναι η κεφαλαλγία, η σύγχυση, η αστάθεια στην βάδιση, οι διαταραχές του λόγου, η ζάλη, η ναυτία, ο έμετος, η αδυναμία στη μία πλευρά του σώματος κτλ.

Η διάγνωση του Χρόνιου Υποσκληριδίου Αιματώματος γίνεται με την Αξονική Τομογραφία Εγκεφάλου.

Στην αντιμετώπιση του Χρόνιου Υποσκληριδίου Αιματώματος προτείνονται η παρακολούθηση, η αγωγή με κορτιζόνη και η χειρουργική επέμβαση για την παροχέτευση του αιματώματος.

 

Χρόνιο Υποσκληρίδιο Αιμάτωμα

 

Περισσότερα ...

 

Τι είναι το Χρόνιο Υποσκληρίδιο Αιμάτωμα;
Είναι το αιμάτωμα το οποίο εξελίσσεται με βραδύ ρυθμό ώστε τα συμπτώματά του να εμφανίζονται μετά από εβδομάδες ή και μήνες.

Σε ποιους ασθενείς εμφανίζεται το Χρόνιο Υποσκληρίδιο Αιμάτωμα;
Αφορά συνήθως ηλικιωμένα άτομα, που συχνά βρίσκονται υπό αγωγή με αντιπηκτικά ή αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα.

Ποιες είναι οι αιτίες του Χρόνιου Υποσκληριδίου Αιματώματος;
Προκαλείται συνήθως 1-3 μήνες μετά από μια ελάσσονα τραυματική κάκωση της κεφαλής που μερικές φορές μπορεί να ήταν τόσο ήπια ώστε ο ασθενής να μην την θυμάται.

Ποιος είναι ο μηχανισμός του Χρόνιου Υποσκληριδίου Αιματώματος;
Ο μηχανισμός με τον οποίο σχηματίζεται συνήθως το χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα περιλαμβάνει αρχικά την κάκωση της κεφαλής (π.χ. τροχαίο ατύχημα, πτώση, βία κτλ.), με αποτέλεσμα την τραυματική ρήξη των φλεβών που διατρέχουν τον χώρο που βρίσκεται μεταξύ της σκληράς και της αραχνοειδούς μήνιγγας και την συγκέντρωση αίματος σε αυτόν τον χώρο (τον επονομαζόμενο υποσκληρίδιο χώρο). Έτσι δημιουργείται ένα μικρό οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα (που δεν προκαλεί συμπτώματα) και ακολουθούν επαναλαμβανόμενες μικρές αιμορραγίες οι οποίες συνήθως σταματούν από μόνες τους. Το αιμάτωμα αυτό σταδιακά και με τον χρόνο απορροφά υγρό από τους πέριξ ιστούς και τα αγγεία (φαινόμενο ώσμωσης) με αποτέλεσμα να διογκώνεται και τελικά να προκαλεί νευρολογικά συμπτώματα (αδυναμία των αντίπλευρων άκρων). Άλλοτε, επειδή ακριβώς αναπτύσσεται αργά, μπορεί να σταματήσει πριν προκαλέσει νευρολογικά συμπτώματα και συνοδό εγκεφαλική βλάβη. Είναι αμφοτερόπλευρα σε ποσοστό 20-25%.

Ποια είναι τα συμπτώματα του Χρόνιου Υποσκληριδίου Αιματώματος;
Το Χρόνιο Υποσκληρίδιο Αιμάτωμα συνήθως είναι ασυμπτωματικό στην αρχή. Σταδιακά και καθώς το αιμάτωμα προοδευτικά μεγαλώνει, ασκείται πίεση στον υποκείμενο εγκέφαλο με αποτέλεσμα τα συμπτώματα να εξελίσσονται με βραδύ ρυθμό και να εμφανίζονται μετά από εβδομάδες ή και μήνες. Συνήθη συμπτώματα είναι η κεφαλαλγία, η σύγχυση, η αστάθεια στην βάδιση, οι διαταραχές του λόγου, η ζάλη, η ναυτία, ο έμετος, η αδυναμία στη μία πλευρά του σώματος κτλ. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα χρόνια υποσκληρίδια αιματώματα μιμούνται τα συμπτώματα του παροδικού ισχαιμικού επεισοδίου με το οποίο συγχέονται διαγνωστικά.

Πώς γίνεται η διάγνωσή του Χρόνιου Υποσκληριδίου Αιματώματος;
Η διάγνωση του Χρόνιου Υποσκληριδίου Αιματώματος γίνεται με την Αξονική Τομογραφία Εγκεφάλου, στην οποία προσδιορίζεται και η ηλικία του αιματώματος. Άλλοτε ανευρίσκεται τυχαία στην Μαγνητική Τομογραφία Εγκεφάλου στην οποία υποβλήθηκε ο ασθενής.

Ποια είναι η αντιμετώπιση του Χρόνιου Υποσκληριδίου Αιματώματος;
Στην αντιμετώπιση του Χρόνιου Υποσκληριδίου Αιματώματος προτείνονται τα εξής:
Η παρακολούθηση: Εάν ο ασθενής δεν παρουσιάζει συμπτώματα, το αιμάτωμα είναι μικρό σε μέγεθος και δεν προκαλεί νευρολογικό έλλειμμα, τότε μπορεί να παρακολουθείται τακτικά η κλινική του εικόνα και με αξονικές τομογραφίες εγκεφάλου το μέγεθος του αιματώματος. Σκοπός αυτής της θεραπευτικής προσέγγισης είναι να επιτρέψουμε στον οργανισμό του ασθενούς να απορροφήσει το αιμάτωμα.
Η αγωγή με κορτιζόνη: Σε ορισμένους ασθενείς με ήπια νευρολογικά ελλείμματα και μικρό σε μέγεθος αιμάτωμα χορηγείται από το στόμα σκεύασμα κορτιζόνης και εφόσον γίνεται ανεκτή από τον ασθενή (δεν παρουσιάσει επιπλοκές όπως υπέρταση, αύξηση της τιμής του σακχάρου αίματος, έλκος στομάχου κτλ) παρακολουθείται κλινικά και απεικονιστικά. Υπάρχουν λίγες περιπτώσεις που ανταποκρίνονται σε αυτήν την θεραπεία.
Η χειρουργική επέμβαση με κρανιοανατρήσεις και παροχέτευση του αιματώματος. Σε αυτή την περίπτωση διενεργούνται δυο κρανιοανατρήσεις (οπές στον θόλο του κρανίου) δια των οποίων το αιμάτωμα εξέρχεται με την μορφή υγρού (περιγράφεται σαν «λάδι μηχανής») και ξεπλένεται με άφθονη ποσότητα φυσιολογικού ορρού ωσότου γίνει διαυγές. Αναφέρονται παραλλαγές της επέμβασης με μία κρανιοανάτρηση ή με σύστημα παροχέτευσης με βαλβιδικό μηχανισμό κτλ., ανάλογα με τα διδάγματα και την εμπειρία του κάθε νευροχειρουργού. Το αποτέλεσμα είναι συνήθως άμεσο και ο ασθενής κινητοποιείται το συντομότερο.

 

Λιγότερα ..